225 
De weg om de noord. De 5e en eenige bruikbare weg 
loopt om de noord. Van Tjikangkareng naar kampong 
Varakanhonjet zou hij moeten vernieuwd worden; de oude 
is te lang en te ongelijk. Nabij Parakanhonjet is eene vaste 
brug over de Fjilangla noodzakelijk en verder een nieuwe 
weg naar Parong, ten einde den gevaarlijken pas over den 
goenoeng Toegal te vermijden. Te Parong is weder eene 
brug noodzakelijk, terwijl nu verder de weg over Soeka- 
poera-toewa, Manoengredja, Singaparna, Tassikmelaja, Ma- 
nondjaja tot Bandjar kan gevolgd worden. Daar moet de 
erts in laadbooten worden verscheept en kan alzoo, de. 
Pjitandoei afzakkende, naar Fjilatjap worden vervoerd en 
daar in zeeschepen geladen. 
Deze weg is van de drie genoemde wel is waar de langste 
maar hij biedt aanzienlijke voordeelen aan boven de twee 
wegen om de zuid. Tusschen Parong en Bandjar heeft men 
over 40 palen (van Manoengredja naar Bandjar) een reeds 
bestaanden goeden weg; minder is dit het geval tusschen 
Manoegredja en Parong, terwijl van hier tot Tjikangkareng 
een weg over moeijelijk terrein te maken overblijft, doch 
slechts over eene lengte van 15 of 16 palen. 
In het geheel vordert deze weg het maken van twee 
bruggen, terwijl de wegen om de zuid naar Pelaboean, 
Tjilanteuren en Pelaboean Batoekars geheel nieuw in de 
berghellingen, met vele bruggen zouden moeten worden 
daargesteld en deze twee ankerplaatsen bovendien zeer on- 
veilig zijn. 
Wil men nu nagaan wat de kosten van vervoer zijn 
zullen van Pjikangkareng: naar Tjilatjap , en neemt 
men daarbij als grondslag den prijs, die betaald wordt 
voor het vervoer van de koffij tusschen Bandjar en 
Tjilatjap, dan komt men tot een mininum van prijs- 
berekening. 
Die kosten zouden alzoo op het minst bedragen per 
pikol : 
DL. XXII 15 
