265 
„ze aan het water. Alleen zulke stoffen worden door 
»de bouwaarde volkomen uit het water weggenomen, die 
» onontbeerlijke voedingsmiddelen voor de planten zijn; de 
„andere blijven geheel of grootendeels opgelost. 
» Als men eenen trechter met bouwaarde vult en daarop 
„eene oplossing van kiezelzure ali (kaliwaterglas) giet, dan 
„isin het afloopende water geen spoor van potasch en slechts 
„onder zekere omstandigheden kiezelzuur te ontdekken. 
» Wanneer versch gepraecipiteerde phosphorzure kalk of 
» pbosphorzure magnesia wordt opgelost in water, dat met 
» koolstofzuur verzadigd is en men laat die oplossingen op 
„dezelfde wijze door bouwaarde filtreren, dan bevat het af- 
» loopende water geen spoor van phosphorzuur. 
„Eene oplossing van phosphorzuren kalk im verdund 
„zwavelzuur of van phosphorzure magnesia ammoniak 
»in met koolstofzuur verzadigd water, verhoudt zich even- 
»zoo. Het phosphorzuur van den phosphorzuren kalk, 
„het phosphorzuur en de ammoniak van het magnesia- 
»zout blijven in de aarde terug. 
»De kool verhoudt zich tegenover vele oplosbare zouten 
»evenzoo; zij neemt kleurstoffen en zouten uit vloeistoffen 
„in zich op. Het ligt voor de hand, de reden der wer- 
„king van beiden, in eenerlei oorzaak te zoeken; bij de 
„kool is het eene scheikundige aantrekking, welke van 
»de oppervlakte uitgaat, maar bij de bouwaarde nemen 
„hare bestanddeelen aan hare werking deel, en zij is daar- 
„om in vele gevallen eene geheel andere. 
» Zooals bekend is, komen potasch en soda elkander in 
„scheikundige verhouding zeer nabij en ook hare zouten 
„hebben vele eigenschappen gemeen. Chloorpotassium b. 
»v. heeft denzelfden kristalvorm als Chloorsodium (keu- 
» kenzout); in smaak en oplosbaarheid verschillen zij weinig. 
„Een ongeoefende kan hen ter naauwernood onderkennen, 
»doch de akkerkruim onderscheidt hen wel degelijk. 
» Wanneer men keukenzout door bouwaarde laat filtreren, 
»dan loopt er evenveel van dit zout door, als men er had 
