266 
„opgegoten; eene chloorpotassium-oplossing echter wordt 
„ontleed, het potassium blijft in de aarde, — het Chloor 
»loopt als chloorcalcium door. Bij het potassium had der- 
„halve eene omwisseling plaats, bij het sodium niet. 
„Uit verrotte urine, uitgier met veel water verdund, of 
„uit eene oplossing van guano in water, neemt bouwaarde 
„al dedaarin voorhanden ammoniak, al de potasch en al het 
»phosphorzuur op, en als de hoeveelheid aarde voldoen- 
„de was, dan bevat het afvloeijende water daarvan geene 
» sporen meer. 
„De eigenschap vande akkerkruim om ammoniak, kali, 
» phosphorzuur, kiezelzuur uit hunne oplossingen wegte- 
„nemen, is tusschen zekere grenzen beperkt; iedere grond- 
„soort bezit daartoeeen eigen vermogen. Brengt men die 
» oplossingen daarmede in aanraking, dan verzadigt de aarde 
„zich met de opgeloste stof; een„overvloed daarvan blijft 
„alsdan opgelost en kan door de gewone reagentia aange- 
»toond worden. Zandgrond absorbeert bij gelijk volumen 
„minder dan mergelgrond; deze minder dan kleigrond. De 
»afwijkingen in de geabsorbeerde hoeveelheden zijn echter 
»even groot als de verscheidenheden der grondsoorten zelve. 
„Men weet dat niet eene aan eene andere gelijk is. Hetis niet 
» onwaarschijnlijk, dat sommige eigendommelijkheden in de 
»landbouw-kultuur, tot het ongelijk absorberende vermo- 
»gen der verschillende grondsoorten voor eene dier genoem- 
„de stoffen, in eene bepaalde verhouding staan, en het 
„is niet onmogelijk, dat wij door nadere opspormg daar- 
» van, geheel nieuwe en onverwachte uitgangspunten zullen 
» verkrijgen, ter beoordeeling van waarden voor den land- 
„bouw of van de deugdzaamheid van landerijen. 
» Opmerkenswaardig is de werking van eene aarde, welke 
„rijk aan organische zelfstandigheden is, op die oplossin- 
„gen. Een klei of kalkgrond, die weinig organische dee- 
„len bevat, ontneemt aan eene oplossing van kiezelzure 
»potasch, al de kali en het kiezelzuur; die welke rijk is 
»aan organische stoffen, aan zoogenaamden humus, neemt 
