286 
Ten einde hieromtrent eeuige opheldering te verkrijgen, 
werd eene zekere hoeveelheid van reinen, versch berei- 
den, goed gedroogden doch niet gegloeiden Carbonas Cal- 
cis en Phosphas Calcis op filtra gedaan en beide zouten, 
zoowel met water, als met eene verdunde oplossing der 
bovengenoemde chloruren afzonderlijk behandeld; deze be- 
werking geschiedde voor alle proeven te gelijk, zoodat men 
de verschillen der praecipitaten, door toevoeging van oxa- 
las ammoniae in de doorgeloopene vloeistoffen veroorzaakt, 
regt goed konde waarnemen. Om zeker te zijn dat bij 
den oplossenden invloed, het koolzuur zijne werking niet 
konde uitoefenen, werd het te gebruiken gedistilleerd wa- 
ter vooraf gekookt en na de bekoeling op de te beproeven 
zouten gegoten. In het vat, waarin de doorgeloopen vloei- 
stoffen druppelden, had men een weinig oxalas ammoniae 
gevoegd en verkreeg men bij bedoelde bewerking, bij wel- 
ker beoordeeling men wel in het oog dient te houden, 
dat noch Carbonas noch Phosphas Calcis absoluut onop- 
losbaar in water zijn, de volgende resultaten: 
In de twee vaten, waarin niets als het op de genoemde 
kalkzouten gegoten water druppelde, vertoonde zich na 
eenigen tijd een alhoewel niet sterk, toch zeer duidelijk 
waar te nemen nederslag van oxalas Calcis. 
In de twee andere vaten, in welke op dezelfde zouten 
de toegevoegde zeer verdunde ehloorpotassium-oplossing 
vloeide, ontstond niet alleen onmiddelijk, maar daarenbo- 
ven een zoo overvloedig praecipitaat van genoemd oxalaat, 
dat men op het bloote oog reeds en zonder dus noodig te 
hebben, de kwantitatieve bepaling ter hulpe te roepen, 
vaststellen konde, dat de oplossende invloed van chloruren 
op de kalkzouten, noodwendig invloed moest uitoefenen 
op de reeds meermalen besprokene eigenschap, welke door 
den Hoogleeraar Liebig aan de bouwaarde als zoodanig 
wordt toegekend. 
Men was thans zoover gevorderd, dat men bepaal- 
delijk aannemen konde, dat de oplossende invloed van 
