295 
»De grond bevat die stoffen (phosphorzuur, potasch enz.) 
»in onoplosbaren, maar voor de opneming door de wortels 
»geschikten toestand; de wortelvezels tasten het gesteente 
„direkt aan; door haar ontvangen de in de akkerkruim 
» aanwezige voedingstoffen de haar ontbrekende oplosbaar- 
„heid en de vatbaarheid om in de planten over te gaan... 
»Ontvingen de planten haar voedsel uit eene oplossing, 
»dan zouden zij ten gevolge der verdamping door de bla- 
„deren, moeten opnemen, niet wat zij behoeven, maar wat 
»de oplossing bevat en haar toevoert; hunne voeding zou 
»geheel afhankelijk zijn van oorzaken buiten haar. Het 
„is thans meer dan waarschijnlijk, dat het grootste aantal 
„der kultuurplanten bestemd is, om haar voedsel direkt 
„van die deelen der akkerkruim te ontvangen, welke zich 
„met de opzuigende wortels in aanraking bevinden en dat 
» zij sterven, als haar het voedsel in eene oplossing wordt 
„toegevoerd. De werking van geconcentreerde mestmid- 
„delen, waardoor, zooals de landbouwer zegt, het gezaaide 
„verbrandt, schijnt daarmede in verband te staan. 
„Uit de verhouding der akkerkruim volgt, dat de plant 
„zelve eene rol moet vervullen bij de opneming van haar 
»voedsel; de verdamping door de bladeren werkt ontwij- 
„felbaar mede; maar in de plant zelve bestaat eene oor- 
„zaak, welke haar voor eenen schadelijken toevoer beschut. 
»Wat de grond oplevert, kan alleen in de plant overgaan, 
„als die inwendige, in den wortel werkzame oorzaak me- 
» dewerkt; aan het water alleen staat de grond niets af.” 
Men heeft hier in de eerste plaats te denken aan twee 
omstandigheden, welke, volgens deze theorie, de voeding 
der gewassen, in strijd met hetgene hierover tot heden 
toe aangenomen is, moeten beheerschen. 
1° aan eene volstrekte werkeloosheid vau de wortelve- 
zelen der gewassen, ten aanzien van de in den grond aan- 
wezige in water oplosbare voedingsmiddelen. Zij nemen van 
deze niets op, hoe noodzakelijk zij dan ook tot het levens- 
onderhoud en den wasdom der planten zijn mogen, en 
