504 
ver naucleïne-bitter met zoutzuurgas zal doen blijken of 
die hars werkelijk dien oorsprong heeft, dan wel of zij een 
produkt der splitsing is, hetgeen ik echter niet geloof. *) 
Banpone, 15 November 1859. 
1) Ten gevolge der groote overeenkomst van naucleïne-zuur met kinove- 
bitter, geloof ik dat de beste bereidingswijze is als volgt: 
Het grof poeder der bast koud trekken met water, dat door potassa of soda 
caustica flaauw alkalisch gemaakt is, het alkalisch aftreksel praecipiteren door 
een zuur, het afgewasschen praecipitaat weder oplossen in eene koude dunne 
kalkmelk en de gefiltreerde oplossing met zoutzuur praecipiteren. Het verkre- 
gen praecipitaat droogen, in weinig alkohol oplossen en bij deze oplossing 
langzaam water voegen, totdat zij min of meer troebel begint te worden, waar- 
na zij 24 uren blijst staan. De vloeistof wordt alsnu gefilteerd en langzaam 
kokend water er bij gevoegd, waardoor hetzuur gepraecipiteerd wordt, dat men 
daarnaopeen filtrum verzamelt en droogt. Wil men nu het aldus verkzegen 
glykoside splitsen, dan lost men het op in de kleinst mogelijke hoeveelheid sterke 
alkohol en leidt in deze oplossing droog zcutzuurgas. Zoodra het vocht door 
de opslorping van het gas warm wordt, begint zeer spoedig de afscheiding van 
het splitsingsprodukt, die weldra voltooid is. Het splitsiogsprodukt [kinova- 
zuur?] wordt nu op een filtram verzameld en met kouden spiritus afgewasschen 
gotdat het volmaakt wit is. In het drooggeloopen donkergekleurd vocht zal 
men, door behandeling met potassa caustica en koperoplossing en verhitting dezer 
oplossing tot 1000 C., de reaktie van eene met glykose veel overeenkomende, 
doeh daarmede niet identische suikersoort aantreffen. 
