510 
sinama, het grootste van allen en de verblijfplaats der 
verdienstelijke zendelingleeraars Ottow en Geiszler. 
Dit gedeelte van Nieuw-Guinea is reeds dikwerf door 
Europesche reizigers bezocht geworden; Forrest, Duperreij, 
Lesson, Dumont d'Urville, enz., hebben daarvan beschrij- 
vingen geleverd. Lesson's schets is vrij naauwkeurig; van 
waar echter d'Urville zijne „longue suite de petites îles 
„basses et riantes à l'entrée de Dori” hier haalt, is onbe- 
grijpelijk, want die »longue suite” bestaat alleen uit de 
twee eilanden Mansinama en Nasmapi. Geheel en al fic- 
tief is de inhoud van een zoogenaamden „Ausflug eines 
Deutschen aus Bremen ins Innere von Neu-Guinea'’, voor- 
komende op pag. 525 des vjaargangs” 1857 van het tijd- 
schrift „das Ausland”. Eene korte, doch zeer getrouwe, 
met ethnographische aanteekeningen verrijkte beschrijving 
der plaats, geeft de Bruijn Kops in zijne »Bijdrage tot de 
kennis der Noord- en Oostkust van Nieuw-Guinea, te vin- 
den in het te deel van het natuurkundig tijdschrift van 
Nederl. Indie. Het bevat het beste wat tot nu over Doreh 
is geschreven en ik zal, niets beters in de plaats kunnende 
geven, er nu en dan de eene of andere schets uit over- 
nemen. 
Gedurende ons verblijf te Doreh werd geene groote excursie 
binnenslands ondernomen; de verste van de door mij ge- 
maakte uitstapjes, strekte zich uit tot aan de omtrent een 
uur van het strand verwijderd liggende boschtuinen en 
woonhuizen, die ook Lesson bezocht heeft; hunne bewoners, 
die niets anders zijn dan Strand-Papoes, noemt hij met veel 
ophef »Harfours” of » Arfakis’”, de naam voor de stam- 
men in het binnenland. 
De inham van Doreh zelf, aan het Noord-einde der 
groote Geelvinksbaai gelegen op circa 0? 51’ N. Br. en 
1540 8/ O. L. van Grw., heeft eene noordwestelijke strek- 
king en levert eene veilige ankerplaats op, zelfs voor sche- 
pen van het grootste charter. Nabij den aan de kant van 
Lonfabie staanden, met ’s lands wapenbord prijkenden paal 
