512 
tot die van de Zuidwestkust; want terwijl te Doreh van 
November tot April de regentijd heerscht, heeft men op 
de Zuidwestkust drooge moesson en omgekeerd. 
Door een herhaald bezoek van wetenschappelijk gevormde 
reizigers, is men tegenwoordig vrij goed bekend met de 
Fauna van dit gedeelte der vaste kust; veel minder daar- 
entegen is dit het geval met de Flora — aangaande de mi- 
neralogie en geologie weet men in ‘tgeheel niets. Eene 
nomenclatuur “van nagenoeg alle, tot heden van Nieuw- 
Guinea bekende diersoorten, vindt men op pag. 276 van 
het 1e deel der »Reis door de Minahassa enz. door Dr. 
P. Bleeker.” Het navolgende apercu bevat in ruwe trek- 
ken de voor een’ oppervlakkig beschouwer het meest in 
‘toog vallende voorwerpen, vooral uit de klasse der zoog- 
dieren, vogels en insekten. 
Luttel was het getal der geobserveerde zoogdieren; ver- 
schillende Phalangista maculata, een Dendrolagus ursinus, 
een Perameles Doreiamis, een bijzonder kleine en fraaije 
Sciurus en verschillende exemplaren van Sus papuensis, 
was al wat ik te zien kreeg. Phalangista's, de meesten 
geelachtig wit, zonder vlekken, werden door de Papoes 
in menigte aan boord gebragt, maar geen enkele er van 
kwam levend te Ambon. Van Dendrol. ursinus werd een 
levend exemplaar gekocht en gelukkig naar Amboina over- 
gebragt, waar dat welligt nog leeft; het was bijzonder tam 
geworden, zat dikwerf in eene opgerigte houding op de ach- 
terpooten en bragt, aldus zittende, het voedsel met de 
voorpooten naar den mond. 
Onder de vogels trekken vooral de Papegaaisoorten 
(Psittaciden) door hare menigte en schitterende kleuren het 
oog van den leek in de ornithologie tot zich. Plijctoloph. gale- 
ritus, onze oude kennis van de Zuidwestkust, maakt zich 
ook hier het meest onder allen opmerkelijk door zijn me- 
nigvuldig voorkomen; in troepen van vijftig en meer stuks, 
ziet men hem luid schreeuwend het bosch rond zweven. 
Van zijne zwarte collega's zag ik alleen de kleinere soort, 
