397 
van den Kerano al het merkwaardige van den togt te ver- 
nemen. Den volgenden dag wordt een maaltijd gehouden, 
waartoe ieder dorpeling het zijne bijdraagt en daarom ook 
aan tafel mag plaats nemen. De Tampabèri laat men 
gedurende eenige dagen voor des Koranos huis te water 
met den voorsteven naar het huis gewend, haalt het 
vaartuig vervolgens op den wal en keert hetzelve onderste 
boven, met den voorsteven nu zeewaarts. 
Tijdens onze aanwezigheid gaven de bewoners van Man- 
sinama ter onzer eere eene danspartij op het breede vlakke 
strand ter zijde van het dorp, in den vooravond van 
een der laatste dagen van Junij. Alle aanwezige man- 
nen en een zestal vrouwen hadden zich daar bijeen ge- 
schaard, uitgedost met hunne beste versiersels en geheel 
ten strijde gewapend. Bij onze komst vereenigden zich 
de dansers paarsgewijze man bij man, vrouw bij vrouw, 
de laatsten achteraan en liepen nu in twee gelederen 
uit de flank, gedurig huppelende in een’ cirkel rond, waar- 
bij de paren zich met de naar elkander toegekeerde han- 
den en met de buitenwaarts gekeerde —, pijl en boog vast- 
hielden. Twee dansers huppelden ieder een’ lans zwaaijen- 
de, binnen den kring rond en allen lieten onder het rond- 
loopen een sissend geluid hooren. 
Bij het dansen gebruikt men dikwerf een klein, rond 
schild (Kab) waarvan de buitenkant besneden en beschil- 
derd is. In het midden bevindt zich een rond gat waar door- 
een pijl gestoken wordt, waarmede men het schild onder 
het dansen in draaijende beweging brengt. 
De muzijk-instrumenten die bij al die vermaken be- 
speeld worden, bestaan uit door ruilhandel verkregene 
gongs, een paar bamboefluiten en uit pauken (Robrak) 
van verschillende grootte, meer of min met snij- en schil- 
derwerk versierd, aan het eene einde open en aan het 
andere met leguaan- of slangenhuid overtrokken. 
Hoogst gewaagd komt het mij voor, om iets bepaalds 
te melden aangaande de godsdienstige begrippen en denk- 
PL, XU, 22 
