559 
links en de andere regts oprijst. Eindelijk ziet men ook 
nog mannelijke Karowars met getrokken zwaard in de 
regter- en een schild in de linkerhand; het zijn vooral 
deze beelden die den enormen penis vertoonen, waarvan 
boven gesproken is. 
Na het inzetten der oogen, hetwelk altijd het laatst 
geschiedt, schudt men het beeld en spreekt het aan in de 
veronderstelling, dat thans de ziel des afgestorvenen, tot 
wiens gedachtenis het gesneden werd werkelijk daarin 
huisvest. De mannelijke beelden met het schildvormig 
versiersel, zoomede de vrouwenbeelden worden op de gra- 
ven, de andere beelden met schild en zwaard daarentegen, 
in de huizen geplaatst. Wil iemand de hulp van den 
Karowar inroepen of hem in de eene of andere omstan- 
digheid raadplegen, zoo plaatst hij zich in zittende houding 
voor het beeld, de medegebragte offeranden aanbiedende, 
die uit tabak, kralen, lapjes katoen en dergelijken be- 
staan. Hij legt vervolgens de reden zijner komst en van 
zijn aanzoek aan den Karowar bloot en maakt hem met 
zijne wenschen bekend. Wordt de suppliant onder dit 
bedrijf door hevig niezen, beving of de eene of andere 
lischamelijke aandoening overvallen, zoo wordt dit als een 
afkeurend teeken van den Karowar aangemerkt en de zaak 
waarover deze geraadpleegd werd heeft geen’ voortgang. 
Bijgeloof en tooverkunstjes spelen in het dagelijksch leven 
des Papoe's eene hoofdrol. Aanleiding tot die absurditeiten, 
vindt hij in menigte. Zoo koestert hij groote vrees voor 
de schimmen van vermoorde personen, die daarom ook 
ter plaatse blijven liggen, waar ze verslagen werden. 
Eenige avonden achtereenvolgende na den moord of na 
den ontvangst der tijding daarvan, verzamelen zich de 
bewoners van het dorp waarin de verslagene gewoond heeft, 
en maken dan een vervaarlijk geschreeuw en getier om 
de ziel te verjagen, bijaldien deze laatste van voornemen 
mogt wezen, om naar het dorp terug te keeren. Voor 
de ziel van een’ ten gevolge van ziekte of door een ongelukkig 
