545 
waarts gaande zag hij in ‘:bosch een jong en schoon 
meisje, de dochter van een’ zijner landslieden, bezig met 
brandhout zaam te rapen. Reeds lang wegens zijn leelijk 
uiterlijk te vergeefs eene echtgenoot zoekende en de too- 
verkracht van zijnen talisman willende beproeven, uitte 
hij den wensch, dat het meisje van hem zwanger mogt 
worden, wierp haar ongemerkt het takje op de borst, 
en liep huiswaarts, na de plaats te hebben gemerkt waar 
het stokje gevallen was, om het later terug te kunnen halen. 
Het meisje zonder erg, dacht door een van boven vallend 
takje te zijn geraakt en keerde naar hare woning terug; doch 
naauwelijks daar gekomen zijnde, werd zij door zware 
pijnen aangetast, haar buikje zwelde meer en meer op 
en zie! 'sanderen daags verloste zij van eenjongen, van 
welken zij met geene mogelijkheid in staat was den va- 
der aan te wijzen. Aangezien dit kind nu reeds onmid- 
delijk na de geboorte volmaakt goed sprak, werd beslo- 
ten om alle mannen, gehuwd of ongehuwd, aan het 
huis der moeder te doen bijeenkomen en dan door het 
kind zelf den vader te laten aanwijzen. Dit gebeurde 
dan ook en de jongen wees onmiddelijk onzen ouden 
schimmel als zijnen vader aan. Hierover werden allen, 
welke buitendien reeds aan den oude een’ hekel had- 
den, zoo vergramd, dat ze al hun goed bijeen pakten 
en Nefoor verlieten om naar Jobie-Jobie terug te keeren, 
met achterlating nogtans van den oude, de vrouw en haar 
kind. Weldra gebrek lijdende, verwenschte zij onophou- 
delijk haar droevig lot en de oude, daarmede begaan, 
deelde haar eindelijk mede welk een’ onwaardeerbaren 
schat hij in het boomtakje bezat en beloofde, met haar 
naar eene betere plaats te zullen gaan verhuizen. 
De vrouw daarin genoegen nemende, begaf hij zich met 
haar en het kind naar ’t strand, maakte op het zand door 
middel van het toovertakje de teekening eener kano en met 
zijn gezin binnen den omtrek der figuur gestapt zijnde, 
veranderde deze in een wezenlijk vaartuig en weldra 
