557 
Zuid- en Oosterafdeeling van Borneo, dd. 29 April jl., par- 
tikulier gerigt aan den president, bevattende de volgende 
interessante mededeeling : 
» Gisteren, hier in de kampong bij Bandjermasin, hakt 
»een inlander een’ klapper open en vindt er tot zijne 
» groote verwondering een’ levenden visch in. 
» Toen die inlander den visch bij mij bragt, leefde die 
»nog en zelfs tot op het oogenblik, dat ik u schrijf, is 
„het beest nog springlevend. Zoo als gij ook uit den 
» klapper zult zien, zijn daarin een paar natuurlijke uit- 
» hollingen, waarin de visch schijnt gehuisd te hebben. 
» Ik heb den inlander bij mij geroepen, die mij op eede 
» verklaard heeft, dat hij aan eenen 5 à 6 jaar ouden klapper- 
» boom, (die de hoogte had, dat men met de handen aan 
»de 5 vruchten kon reiken) den klapper plukte, waaraan 
» uiterlijk niet de minste opening of gat was, waardoor 
»men den visch zou hebben kunnen inbrengen, — dat bij 
»het openen des klappers daarin geen vocht en het 
wit bijna geheel weg was, met uitzondering van een 
» klein stuk wit (of vleesch), waarvan de visch een stuk in 
den muil had, — dat bij het open hakken daaruit deze 
» bijgevoegde visch sprong; — twee getuigen waren daarbij, 
» die eveneens bereid waren dit te beëedigen. 
» Ik vroeg daarop, of de klapperboom ook welligt in eene 
hellende positie aan den waterkant groeide, zoodat de 
vrucht aan het water had kunnen raken; doch de man 
verklaarde mij, dat de klapperboom loodregt opstond; 
alléén was het terrein, waarin hij groeide, soms door 
water overstroomd, doch nimmer hooger dan 1 à 2 voet. 
» Noch hij, noch iemand hier had zulk een pheno- 
» meen ooit gezien. De visch zeiden zij te behooren tot 
eene soort, die men hier poejoe noemt, waarvan men 
»zegt, dat zij soms in boomen worden aangetroffen 
waartegen zij kunnen opklimmen. 
» De man die dat phenomeen mij bragt, is een geloof: 
» waardige eenvoudige inlander, die niet scheen te liegen. 
E 
