582 
Volgens ingewonnen berigten teelen de planten zich 
op boomen voort, door de zaadkorrels, die tot voedsel heb- 
bon gediend aan vogels en zich in het uitgeworpen excre- 
ment bevinden. 
Op den grond komen ze thans als opgeschoten niet voor. 
Bepaalde boomen, waarop zij zich voortplanten kon men 
moeijelijk opgeven; men vindt deze planten op verschillen- 
de boomsoorten, zelfs op de arengpalm. 
Deze planten zullen welligt, alhoewel ze in den volwassen 
toestand eenen grooten omvang hebben tot het parasitenge- 
slacht gebragt moeten worden. 
Zij bestaan grootendeels uit zware wortels, die langs den 
voedsterboom tot op den grond nedergedaald, zich daarin 
vasthechten en vervolgens tot hechte stammen zich ge- 
vormd hebbende, den voedsterboom verstukken en doen 
uitsterven, om op zich zelven, en door eigene krachten, eene 
nieuwe ontwikkeling te gemoet te gaan. 
De opgaven van den tijd, waarin deze planten zich tot 
boomen hebben kunnen ontwikkelen, verschillen van ze- 
ven tot negen jaren, dan eerst worden ze beschouwd als 
volwassen te zijn en kunnen met goed gevolg afgetapt 
worden. 
Het sap van deze beide boomsoorten verkrijgt men door 
insnijding in de afhangende en zich in den grond vastge- 
zet hebbende wortels. 
Het sap der getah karet aan de zon eenigzints bloot- 
gesteld zijnde, droogt, binnen de zeven à acht dagen op; 
in dien toestand wordt het uit de inkapping getrokken, is 
zeer elastiek en ligtrood of helderbruin van kleur. 
Het sap van den boenoet wordt even zoo verkregen, doch 
het uitgedroogde sap is niet elastiek , eu ook donkerder 
van kleur. 
Het blad van den kekaret is, nog jong zijnde, groot, 
ovaal-rond, wordt allengkens kleiner door ouderdom (?), 
is dik, heeft een dikken steel, die in het blad overgaat 
met evenwijdige fijne dwarsche streepjes. 
