444 
Aan de rijstkultuur op Talang-gronden, geeft men in de 
residentie Patembang de voorkeur. 
In de divisie Lematang-Mlier worden die gronden na 
twee laren weder verlaten, om dat het onkruid na dien 
tijd de overhand verkrijgt en de inlander de groote rijst- 
velden, die hij op die gronden uitkapt, niet genoegzaam 
schoon kan houden. 
Deze gronden produceren bij goed gewas, 14 à 15 pikols 
(van 100 katties per pikol) per bouw van 500 gg R.L. 
roeden. 
Daarop volgt de rijstkultuur op lage, langs de rivieren 
gelegen gronden (tanah renah) en lage vlakke gronden 
(tanah lebak), welke gronden zeer vruchtbaar zijnde, zes 
à zeven jaren achtereenvolgens worden bebouwd. 
De gedeeltelijke inundatie dier velden, gedurende de 
maanden Januarij en Februarij, wanneer de rivieren mees- 
tentijds buiten hare oevers treden, bevordert zeer den 
groei van het padigewas; alhoewel echter bij zeer hooge 
en langdurige overstrooming de rijstvelden veel te lijden 
hebben en de oogst soms geheel mislukt. 
Gemelde gronden produceren bij goed gewas 20 tot 25 
pikols per bouw, van 500 0 R. L. roeden. 
De sawah’s bestaan meestentijds uit minder vruchtbare 
gronden dan de tanah renah en lebak; doch geven we- 
gens de regelmatige toestrooming van levend water, mede 
eenen zeer ruimen, ja zelfs grooteren oogst, dan van de ta- 
nah renah en lebak wordt verkregen. 
Deze sawah’s, die jaren lang in kultuur kunnen wor- 
den gehouden, produceren 20 tot 25 pikols per bouw van 
500 DO R. L. roeden. 
Doordat de rijstkultuur op Falang gronden, d.i. drooge 
rijstkultuur, in deze divisie de overhand heeft, zoo be- 
staat er ook de meeste verscheidenheid van voor die kul- 
tuur geschikte padi-soorten. 
Voor zoo ver ons bekend is, worden in deze divisie voor 
Talang gronden 21 soorten van padi gebezigd, welke 
