462 
. 
van de Camera Clara bij de militaire verkenningen, om- 
dat die, welke wij thans gaan onderzoeken, daaruit in zeker 
opzigt is voortgevloeid. Photographien van landschappen 
zijn in de wezenlijkheid niet anders dan perspectieven en 
alles wat gezegd is omtrent gezigten, geteekend door mid- 
del der Camera clara, is toepasselijk op photographische 
gezigten. 
Ten gevolge van deze volmaakte overeenkomst, verliest 
de kwestie der prioriteit eenigzins van hare waarde, doch, 
hoezeer verscheidene schrijvers in de laatste jaren het ge- 
bruik van de Photographie voor het opnemen van terrein 
hebben aangewezen, doen wij uitkomen, dat het uit het 
rapport van het comitté der fortificatien blijkbaar is, dat 
de heer Laussedat in 1851, het tijdstip waarop hij zich 
met de verbetering der Camera Clara onledig hield, reeds 
deze toepassing heeft aangetoond. 
Toen eehter bestond de belangrijke voorwtgang, die de 
Photographie tot een wezenlijk kunstvak verheven heeft, 
nog niet; en de proeven, die hij nam, bewezen hem, dat 
de toenmaals gebruikelijke manipulatien weinig pasten aan 
den toestand, waarin zich de opmeter op het terrein be- 
vindt. Daarom bepaalde de heer Laussedat zich bij de 
Camera clara, zonder echter de hoop op te geven, om 
eenmaal tot het gebruik der Photographie te zulleu geraken. 
In de memorie, waarvan wij thans verslag;geven, en die 
den L4n November jl. aan de Academie is aangeboden, komt 
de heer Laussedat terug op het gebruik van photographi- 
sche perspectieven bij de terreinopname. De voortreffe- 
lijkheid van dezelve in vergelijking met de schetsen door 
middel der Camera Clara geteekend is blijkbaar. 
De photographische gezigten zijn oneindig volkomener, 
omdat op dezelve geen enkel détail ontbreekt en zij op veel 
grooter schaal kunnen worden wtgevoerd; zij geven het 
ware beeld van het terrein terug en toonen zelfs de minste 
oneffenheden van hetzelve aan, terwijl men dezelve zeer 
sPoedig, na een oponthoud van slechts weinige uren op het 
