467 
rizont. Daaruit volgt, dat de waterpassing des te naauw- 
keuriger wordt, naarmate dat de op het clichèt gemeten 
lijn langer is; het voorwerp moet dus niet te zeer van het 
gezigtspunt verwijderd wezen. 
Ten einde zich van de naauwkeurigheid zijner werk- 
wijze te overtuigen heeft de heer Laussedat zich van eene 
platte grond van Parijs bediend in het jaar 1859 op eene 
schaal van 2/5 uitgevoerd onder de leiding van den 
hoofd-ingenieur der bruggen en wegen Emmery. 
Voor standplaatsen heeft hij uitgekozen de noorderto- 
ren van St. Sulpice en het observatorium der Polytechni- 
sche School en van daaruit in onderscheidene proeven een 
zekere uitgestrektheid: der panorama's gephotographieerd. 
Vervolgens van het bestaande plan, de afstand van de school 
tot St. Sulpice (1255 el) overnemende, heeft hij deze beide 
punten op een nieuw plan uitgezet en daarna door middel 
der gephotographieerde perspectieven de visierlijnen gecon- 
strueerd, die betrekking hebben op eenige voorname punten, 
als: La Tour de [Horloge (Conciergerie), de spits van de 
Klokke toren van Nôtre-Dame, enz.; de snijpunten dezer 
visierlijnen gaven de ligging dezer hoofdpunten met zoo- 
danige naauwkeurigheid aan, dat het plan van den heer 
Laussedat met het bestaande van Parijs in volmaakte over- 
stemming was te brengen (op elkander paste.) 
De op deze wijze bepaalde punten zijn van de stand- 
punten des waarnemers meer daa eene mijl (kilometre) 
verwijderd, doch wij kouden ons overtuigd, dat bij deze 
basis van 1255 meters lengte, de ligging van veel meer 
verwijderde punten met voldoende naauwkeurigheid zoude 
te vinden zijn geweest. Op het standpunt Saint Sulpice 
werden de proeven onder hoogstongunstige atmospherische 
toestanden genomen, zoodat men in het verschiet naauwe- 
lijks iets kon onderscheiden ; deze omstandigheid deed ons 
besluiten, om niet dan meer digtbijgelegene voorwerpen 
uit te kiezen. Voortgaande hebben wij de hoogte gezocht 
van den spits van Nòtre-Dame boven den nok van het dak 
