476 
zijne rijzige gestalte en met die gestrenge intonatie, die 
hij aan zijn worden geven kan, aansprak en zeide: » Gij 
zijt het dus mijnheer, die beweert de planête intermercu- 
rielle ontdekt te hebben en onvergefelijk geneeg uwe ont- 
dekking negen maanden bewaard hebt? Ik kom hier met 
voornemen de waarheid uwer beweringen scherp te onder- 
zoeken en zoo al niet kwade trouw, ten minste uwe groo- 
te illusie te bewijzen. Zeg maar eerst eens: wat hebt gij 
gezien 2?” 
Hier volgde nu een omstandig gesprek, waarin Lever 
rier naar alles, wat de ontdekking der planeet betrof, 
onderzoek deed en omtrent alles voldoend antwoord ont- 
ving. Het bleek nu, dat Lescarbault den 260 Maart 1859, 
omstreeks 4 uren des namiddags, getrouw aan zijne vaste 
gewoonte, zijnen kijker op de zon had gerigt en digt bij 
den rand een klein, volkomen rond, zwart stipje had ont- 
waard, dat cene aanmerkelijke eigene beweging had. Na 
omtrent anderhalf uur had het den anderen rand der zon 
bereikt. 
De tijd van ingang kon niet waargenomen worden, daar 
de plancet reeds even op de zonneschijf geprojecteerd was, 
toen Lescarbault haar het eerst zag, doch den tijd van 
uitgang nam hij vrij naauwkeurig waar. Hij bad echter 
het tijdstip van inwendige aanraking bij den ingang toch 
lang benadering weten af te leiden door op te teekenen 
het oogenblik van ontdekking, toen de planeet zeer digt 
bij den rand was, en het oogenblik dat de afstand het 
dubbele bedroeg. 
Merkwaardig was het te vernemen, hoe de dilettant zich 
met gebrekkige hulpmiddelen had weten te behelpen en 
toch eene bruikbare waarneming had weten te leveren. 
Zoo had hij geen naauwkeuriger uurwerk dan een oud ho- 
rologie, dat slechts minuten aangaf; de sekonden liet hij 
zich door een lossen slinger aangeven, d. 1. door een 1vo- 
ren balletje, opgehangen aan een zijden draad. — Om de 
fout van zijn uurwerk te bepalen, had hij een klein me- 
