479 
Deze brief bevatte verder de uitkomsten, in getallen uit- 
gedrukt, van de oorspronkelijke waarneming, en Leverrier 
eindigde met de resultaten mede te deelen, die hij uit die 
opgaven had afgeleid. 
Deze waren: dat de koorde, door de planeet doorloopen, 
bedragen had 9’ 17%, en dat zij 4t 26m 485 gebruikt zoude 
hehben, bijaldien zij de gansche middellijn doorloopen had. 
Deze getallen komen nagenoeg met de door Lescarbault 
sevondene overeen en bewijzen dat hij, bij zijne graphische 
constructien, met veel zorgvuldigheid moet zijn te werk 
gegaan. 
Uit den duur van den voorbijgang kan de afstand tot 
de zon alleen afgeleid worden onder vooronderstelling eener 
cirkelvormige loopbaan. In die vooronderstelling vindt men 
voor den afstand 0,1427, de middelbare afstand van de 
aarde tot de zon tot eenheid genomen. De omloopstijd 
volgt hieruit = 19 dagen en 17 uren. 
Uit de punten van in- en uitgang, door Lescarbault op- 
gegeven, is het ook mogelijk de ligging van het vlak van 
de loopbaan der nieuwe planeet te vinden. Het blijkt 
daaruit namelijk, dat, bovengenoemden afstand tot de Zon, 
0,1427 aannemende, alsdan de helling van het vlak der 
loopbaan op dat der ecliptica 129 10’ bedraagten de lengte 
van den klimmenden knoop 120 59’, 
Volgens Lescarbault vertoonde de nieuwe planeet zich 
onder eene middelijn, die minstens viermaal kleiner was 
dan die, waaronder zich Mercurius den 8 Mei 1845 had 
voorgedaan. Als nu beide planeten zich tijdens die door- 
sangen op denzelfden afstand van de aarde bevonden had- 
den, dan zoude hieruit volgen, dat de nieuwe planeet 
4 X 4 X 4 = 64 maal kleiner ligchamelijken inhoud had 
dan Mercurius, doch aangezien de nieuwe planeet zooveel 
verder dan Mercurius van de aarde af was, 1) zoo geeft 
) De afstand der nieuwe planect was 0,857, die van Mercurius in Mei 
1843 slechts 0,554. Ware Mercurius ook ap eerstgenoemden afstand geweest, 
dan zou zijn diameter slechts 2.58 maal grooter toegeschenen hebben dan de 
