482 
lijk dat die voorbijgangen slechts op die tijden van het 
jaar gezien kunnen worden, als de aarde zich in of digt 
bij de lijn bevindt, langs welke de beide loopbanen elkan- 
der snijden. Zoo kunnen de voorbijgangen van Mercurius 
voorbij de zon alleen in het begin van Mei of November 
plaats grijpen, die van Venus alleen in het begin van Ju- 
nij en December. 
Om dezelfde reden kunnen verscheidene der kleine ronde 
vlekjes, die wel eens op de zonneschijf gezien zijn, onmo- 
gelijk de nieuwe planeet geweest zijn. Wolff had 19 der- 
gelijke waarnemingen verzameld, doch ingeval de waarne- 
mingen van Lescarbault, betreffende de punten van in- en 
uitgang der planeet te vertrouwen zijn (en er is geene re- 
den tot verdenking), dan is ook de door Leverrier gevon- 
dene helling van ongeveer 12° als bepaald aan te nemen, 
en dan volgt daaruit door eene ligte berekening, dat de 
doorgangen van de nieuwe planeet slechts waar te nemen 
zijn: 
tusschen 25 Maart en 10 April 
en» 28 September en 15 October. 
In de Times van 15 Januarij 1860 plaatste Hind, de be- 
kende ontdekker van menig planeetje tusschen de loop- 
banen van Mars en Jupiter, een artikel over de waarschijn- 
lijkheid van de waarneembaarheid der planeet in Maart 
en April of September en October 1860. Hij merkt daar- 
bij op, dat de grenzen van de mogelijkheid, uit de aarde 
de planeet op de zon geprojecteerd te zien, 16 dagen uit 
elkander liggen; indien nu de omloopstijd van 19 dagen, 
17 uren door Leverrier gevonden de ware is, dan is de 
tijdruimte tusschen twee overgangen tusschen de aarde en 
de zon iets meer dan 21 dagen; en er bestaat dus eene 
waarschijnlijkheid van 16 tegen 5, in eene der. perioden 
van 25 Maart tot 16 April of van 28 September tot 15 
October, de planeet werkelijk voor de zonneschijf te zien 
voorbijgaan. 
Echter moet hierbij in acht genomen worden, dat voor 
