484 
beschouwen, ten minste in de morgen-uren, wanneer zij 
voor Europa nog niet op is. 
Kunnen nu de waargenome voorbijgangen van 10 Ocio- 
ber 1802 en 9 October 1809 al mogelijker wijze voorbij- 
gangen van de planeet Duleanus geweest zijn, de waarne- 
ming van 18 Januarij 1798 van Dangos kan in geen ge- 
val op haar betrekking hebben. 
Radau, hoogleeraar te Königsberg, heeft uit de tusschen- 
ruimten tusschen deze datums en den 260 Maart (namc- 
lijk 6208 en 14415 dagen) trachten te bepalen, welke wel 
de waarschijnlijke waarde kan zijn van de ruimte, tus- 
schen twee op elkander volgende doorgangen van de be- 
doelde planeet tusschen de aarde en de zon, ten einde op 
die wijs vooruit te bepalen, wanneer er waarschijnlijkbeid 
bestaat, dien voorbijgang weder waar te nemen. Hij zocht 
hiertoe welke getallen nagenoeg zonder overschot gedeeld 
konden worden op de getallen 6208 en 14415, en vond 
op die wijze eenige waarschijnlijkheid voor eene tus- 
schenruimte tusschen twee op elkander volgende voorbij- 
gangen van 26,990 of 57,550, of 50,750 of 51,197 dag. 
Hierop grondde hij verder eene voorspelling omtrent de 
waarschijnlijke dagen, waarop de planeet weder in Maart 
of April 1860- voor de zonneschijf zigtbaar kon worden. 
Deze tijden waren : 
den 
5 April 2 uren ’smorgens == 
» 26 Maart des middags > 
a April sscl le iddae an 5 > DE 
} 2 April tusschen den middag en 5 uur = 
» 7 » » 10 en 5 uur Z 
De eerste dezer tijden is de zon niet boven den Parij- 
zer horizon, op de overige drie wel. Maar zoo als ge- 
zegd is, ofschoon er ongetwijfeld op die tijden zoowel als 
op andere tijden naar het planeetje gezocht is, gevonden 
is het niet. 
Ook werd door Radau berekend, op welke plaatsen de 
planeet staan moest, gedurende de totale zon-eklips van 18 
Julij jl. _iierdoor werden vier punten aangewezen, waar- 
