486 
minderd wordt wegens de werking van het verschilzigt. 
De afstand tusschen het schijfje der planeet en den zon- 
nerand zou reeds zoo aanzienlijk geworden zijn, dat de 
heer Liasis de planeet niet over het hoofd zou hebben kun- 
nen zien, vooral daar hij juist dat gedeelte der zonne- 
schijf, naar hij verzekert, heeft onderzocht, waar de pla- 
neet zich volgens de aangave van Lescarbault zou bevin- 
den. Daar hij nu niets gezien heeft niettegenstaande hij 
eene vergrooting gebruikte, tweemaal zoo sterk als Les- 
carbault, acht hij zich bevoegd, zoo volledig en positief 
mogelijk den voorbijgang van eene planeet op het aange- 
geven uur te ontkennen. 
Nog een’ anderen grond voert Liasis tegen de ontdekking 
van Lescarbault aan. Door berekening toont hij aan dat 
eene planeet als die, welke uit de waarneming van Les- 
carbault is afgeleid, noodzakelijk van tijd tot tijd voor het 
bloote oog zigtbaar moet worden, en daar zij nu nog nooit 
aanschouwd is, besluit Liasis tot het niet bestaan. 
Radau heeft tegen deze aanvallen Lescarbault in bescher- 
ming genomen en houdt vol, dat het zeer wel mogelijk 
is dat Liasis gedurende 12 minuten de zon heeft be- 
keken, terwijl de planeet zich reeds op haren schijf be- 
vond, zonder haar te zien. Hij kan ongelukkiglijk zijne 
aandacht gedurende de laatste minuten aan een ander ge- 
deelte van de zonneschijf gewijd hebben, zoodat zij hem 
daardoor ontsnapt is. « Voorts, daar bij het onderzoek van 
de zonneschijf voor het nagaan der zonnevlekken, volstrekt 
geene juiste tijdsopgave noodig is, zoo is het zeer wel mo- 
gelijk, dat Liasis ook het einde van den tijd, gedurende 
welke hij de zon bekeek, wat te laat heeft opgeschreven. 
Ook tegen den tweeden grond van Liasis valt veel te 
zeggen, daar zijne berekening omtrent de lichtsterkte van 
Vulcanus rust op den uit de opgaven van Lescarbault af- 
geleiden afstand van de zon en almede uit zijne schatting 
omtrent diens diameter. Nu behoeft men deze grootheden 
slechts de mogelijke veranderingen toe te brengen, om eene 
