487 
geheel andere uitkomst voor de lichtsterkte van Vulcanus 
te verkrijgen. 
Radau besluit dus, en schrijver dezes is het volkomen met 
hem eens, dat Liasis geene gronden, sterk genoeg, heeft 
aangevoerd, om het publiek van de valschheid der ontdek- 
ding van Lescarbault te overtuigen. Het is ook niet aan 
te nemen, dat Lescarbault een onverwacht onderzoek door 
Leverrier zou doorgestaan hebben, zonder dat, ingeval van 
bedrog, het niet op de eene of andere wijze aan het licht zou 
gekomen zijn, vooral daar Leverrier niet zeer geloovig om- 
trent de ontdekking gestemd geweest schijnt te zijn, toen 
hij zijne reis naar Orgères aanvaardde. 
Het is dus duidelijk, dat, toen de heer D. O. Schwencke, 
observator aan den tijdklep te Batavia, het voornemen te 
kennen kad gegeven, de zon gedurende het tijdsverloop 
_van 25 Sept. tot 15 Oct. geregeld, van 5 tot 5 minuten 
te beschouwen, ik dit voornemen aanmoedigde en ook den 
heer Jaeger, wd. geographisch ingenieur voorstelde, zich 
insgelijks aan dit onderwerp te wijden. 
Beide heeren hebben met veel volharding hun plan ten 
uitvoer gelegd en het weder heeft hen over het algemeen 
zeer begunstigd. Geen der beide waarnemers is echter ge- 
slaagd, met zekerheid eene planeet voor de zon te zien, 
het resultaat van den heer Schwencke was bepaald negatief; 
en wat den heer Jaeger aangaat slechts eens, namelijk den 
9n October, des namiddags te 5 uur, ontwaarde deze op 
de zon een klein rond vlekje, dat hij vroeger op die plaats 
niet gezien had. Ongelukkiglijk verschool zich de zon on- 
middellijk na deze waarneming achter de wolken en den 
volgenden morgen was het vlekje verdwenen. Het is dus 
nog niet uit te maken, of dit vlekje de planeet, dan wel 
eene kleine gewone zonnevlek geweest is en de waarne- 
mingen in Europa dienzelfden dag gedaan zullen hierom- 
trent ongetwijfeld nader uitsluitsel geven. 
Gedeeltelijk medegedeeld in den Java-Bode, van Woens- 
dag, den 412den September 4360, No. 75, 
