496 
en den Ombilin over eene lengte van 1500 ned. el, en 
het kanaal langs den Ombilin ten dienste van het water- 
rad over eene lengte van 1400 ned. el voltooid. 
(Jav: “Court: 10"Oet:TSOOS NOME) 
WeSTER-AFDERLING VAN DoRNEO. — De ingenieur der 2e 
klasse R. Everwijn hield zich gedurende de maand Augus- 
tus uitsluitend bezig met de werkzaamheden bij het rivier- 
tje Dajak of te Man-fo-pi. 
Bij een voorloop:ig onderzoek werd bevonden, dat op de 
diepte van ongeveer 2,5 ned. el ‚beneden den beganen 
grond een loopende zand-grond voorkomt, die, zoo als 
later bleek, door de drukking vam het water op de diepte 
van 5.5 ned. el zoodanig was zamengepakt, dat het on- 
mogelijk was met eene verstaalde staaf ijzer van omstreeks 
0,92 ned. el middellijn er in te dringen. Aanvankelijk 
werd, niet zonder reden, geacht dat men daar stuitte op 
eene dunne en tamelijk harde zandsteen-laag, die op ver- 
schillende plaatsen in den omtrek, den verweerden klei- 
schiefer of kong overdekt. Dien ten gevolge werd besloten 
om het bovenste gedeelte van den put te heijen mer zwaar 
paalwerk, dat behoorlijk afgemaakt en gegroefd werd, ten 
einde eene waterdigte sluiting te verkrijgen. Dit werk werd 
in korten tijd met goed gevolg volbragt, doch toen men 
later den grond tusschen het werk begon weg te werken, 
sprong water en zand als eene fontein naar boven. Na- 
dat beiden gedeeltelijk waren uitgehoosd, peilde men nog 
2 ned. el zandgrond beneden de heipalen, zonder vasten grond 
te krijgen. Door den niet te overwinnen toevloed van het 
water bleek toen, dat het onmogelijk was, om met de ten 
dienste staande hulpmiddelen een put door den lossen bo- 
vengrond te zinken. 
Hierop besloot de ingenieur Everwijn eene nabij gelegen 
uitgraving, waaruit de Chinezen, 50 jaar geleden, bij het 
zoeken naar goud, koper hebben opgebragt, droog te leg- 
gen. Daartoe moest het riviertje Dajak worden verlegd, 
