Ct 
en de planten veelal het weligst tieren, terwijl afspoeling en 
verschuiving van aarde tot de uitzonderingen behooren 
Aan het onderhoud der plantsoenen is gedurende 1871 on- 
gemeene zorg besteed. Om dit toe te lichten is eene nadere 
bespreking van de ziekte der kina noodig. 
In het verslag over 1868 werd voor het eerst gesproken 
over eene onverklaarde ziekte, die, mag zij ook al vroeger ge- 
heerscht hebben, zich dan althans niet door in het oogloopende 
verschijnselen heeft geopenbaard. Sinds 1868 waren deze ech- 
ter niet te miskennen en trokken zij meer en meer in die 
mate de aandacht, dat de ernstigste bezorgdheid eerst plaats 
maakte voor gedwongen berusting, toen duidelijk bleek, dat 
de ziekelijke verschijnselen niet onvoorwaardelijk den dood der 
planten veroorzaakten, maar deze alleen in fraaie en snelle ont- 
wikkeling stoorden. Omtrent den aard en oorsprong der ziekte 
bleven de meeningen, zooals uit de drie vorige verslagen kan 
blijken, in weerwil der onafgebroken voortgezette waarne- 
mingen en onderzoekingen zoo wankelend, dat in 1870 werd 
verzocht om aan eene bevoegde commissie een plaatselijk on- 
derzoek op te dragen. 
Zoo werden de kina-plantsoenen in de jongste maanden Mei 
en Juni, krachtens een regeeringsbesluit, bezocht door de 
heeren Teijsman, Inspekteur hononair van kultures, Dr. Scheffer, 
Direkteur van ’s lands plantentuin en Bernelot Moens, eerst- 
aanwezend militair apotheker te Weltevreden, die zich door 
jarenlange kinologische onderzoekingen en studiën een wel- 
verdienden naam verworven heeft. 
Deze heeren nu hebben de voorstelling der kwaal wel wat 
overdreven genoemd, in zooverre zij de gezonde planten nu- 
meriek pverwegend rekenden aan de zieke individuen en de 
ziekte voorts ook niet als doodelijk erkenden. Omtrent den 
oorsprong der ziekte werd geene afdoende opheldering verschaft 
en waren de gevoelens niet onverdeeld. Terwijl de heer Teijs- 
man aan den invloed van insecten bleef vasthouden, kwamen 
de beide andere heeren door microscopisch onderzoek tot de 
