150 
Te gelijkertijd werd Kaiser, op voordracht der curatoren, 
tot observator aan de Leidsche sterrewacht benoemd op eene 
bezoldiging van f 800—. Hij kon dus in de eerste plaats 
zijne wis- en natuurkundige studiën voorzetten en tevens was 
hem de gelegenheid gegeven, zou men zeggen, om aan zijne 
lust voor de praktische sterrekunde te voldoen. 
Doch ongelukkig kwamen hier andere tegenspoeden. Kaiser 
zegt, dat hij naar Leiden gezonden werd om daar den naam 
van observator te dragen, hetgeen zooveel beteekent als dat 
hem alle gelegenheid werd afgesneden om observator inderdaad 
te zijn. 
Kaiser sprak ongaarne van het elfjarig tijdvak, dat hierop 
volgde. Gedurende de vele jaren, dat ik het voorrecht had 
hem bijna dagelijks te zien en te spreken, heb ik hem slechts 
enkele malen zich daarover hooren uiten. Het schijnt, dat de 
verhouding tusschen Uvlenbroek en Kaiser van den beginne af 
niet aangenaam geweest was. Uvylenbroek schijnt in de be- 
noeming van een observator niet gekend geweest te zijn; wel- 
licht stemde dit hem reeds van den aanvang af ongunstig tegen 
Kaiser. Uylenbroek genoot èn om zijn karakter èn om zijne 
uitstekende collegies in proefondervindelijke en wiskundige na- 
tuurkunde de algemeene achting, maar werkte door een stillen 
wederstand Kaiser's pogingen tegen. Kaiser kon, hoewel den 
titel van observator dragende, geen vrijen toegang tot het ob- 
servatorium krijgen. Er was, behalve eenige teleskopen, geen 
enkel bruikbaar instrument op het observatorium; later kreeg 
het observatorium een sextant en een theodoliet van Trough- 
ton. Kaiser brandde van verlangen met laatstgenoemd instru- 
ment te werken; dit werd hem niet geweigerd, maar de di- 
recteur ging zelf mede naar de sterrewacht en bleef zoolang 
de waarnemingen duurden. 
Dat Kaiser op die wijze de vrijheid en kalmte miste, zoo 
noodig bij het doen van astronomische waarnemingen, is licht 
te begrijpen, en van observeren kwam dus niet. Hij had bo- 
vendien geen recht om eenig voorstel tot verbetering of uit- 
