146 
»ge-instrument wel wat op een kanonnetje gelijkt; de derde 
»schat de geldswaarde naar de hoeveelheid koper, waaruit zij 
»hestaan. Breng ik de bezoekers bij den grooten kijker uit 
»Munchen, dan worden zij bevreesd en opgetogen, als zij het 
„groote gevaarte met eene onbegrijpelijke ligtheid door de lucht 
»zien zweven; maar als ik hen verpligten wil met de ver- 
klaring van de wijze, waarop zijne cirkels aangewend kun- 
»nen worden om den kijker in één oogenblik op een voor het 
»bloote oog onzigtbaar hemellicht te rigten, of als ik mijn best 
„wil doen, om mijn lievelingswerktuig, den mikrometer, uit 
»te leggen, dan word ik door eene stem verrast, die mij 
„vraagt: »Is de toren, dien ik daar zie, niet die »van Soeter- 
»woude” De sterrekundige werktuigen zijn voor de sterre- 
„kundigen in de wereld gekomen en niet voor onze leeken.” 
leder, die Kaiser gekend heeft, zal zich de teleurstelling 
kunnen voorstellen, die hij in dergelijke gevallen ondervond; 
hij, die steeds zoo enthusiast was voor al het schoone, dat 
zijn vak opleverde, zooveel voelde voor een in zijne construc- 
tie op juiste beginselen berustend, fijn afge werkt instrument! 
„Het wezen en de eischen van de populaire voordracht der 
natuurkundige wetenschappen en meer bepaaldelijk van die der 
sterrekunde” is ook later in 1855 het onderwerp geweest eener 
toespraak, gehouden bij de heropening zijner populaire lessen 
aan de hoogeschool. Op welsprekende wijze ontwikkelt Kaiser 
in deze toespraak, die ook afzonderlijk is uitgegeven, niet al- 
leen de eischen, waaraan de populaire voordracht zelve voldoen 
moet, maar ook de eigenschappen, die hij bezitten moet, die 
de moeilijke taak op zich neemt als populair schrijver op te 
treden. Het zou mij te ver voeren, hoe gaarne ik het deed, 
hier eenige schoone volzinnen uit deze openingsrede aan te ha- 
len; de keuze zou zelfs zeer moeilijk zijn, daar zij, evenals 
alle producten van Kaiser’s pen, een volkomen meesterschap 
over de taal verraden en uitmunten door fraaien stijl. Even 
als gezegd werd van de Vries, toen hij in zijne openingsrede 
de eischen beschreven had, waaraan een taalgeleerde voldoen 
