werden sedert het jaar 1864 door Kaiser ook afzonderlijk uit- 
gegeven. In het verslag, loopende van 1 Juli 1870 tot 50 
Juni 1871, het laatste dat verschenen is, bericht Kaiser, dat 
hij in de maand Februari van dat jaar door eene hedenkelijke 
ziekte in zijne werkzaamheden gestuit en genoodzaakt werd 
zijne akademische lessen gedurende vier weken te staken. Uit 
een eigen schrijven van Kaiser van eenige weken later vernam 
ik, dat door die bedenkelijke ziekte bloedspuwingen gemeend 
waren. 
Ik heb Kaiser van het jaar 1845 af gekend, maar ik heb 
hem eigenlijk nooit gezond gekend. In de hoogste mate per- 
veus, was hij veel vatbaarder voor hevige gemoedsaandoenin- 
gen, dan ik ooit een ander gezien heb. 
Teleurstellingen, zooals ieder in zijnen werkkring, helaas ! 
dikwijls ondervindt, werkten steeds zeer sterk op zijn gestel 
en ontstemden hem geheel. Die zenuwachtigheid openbaarde 
zich ook in eene buitengemeene vatbaarheid voor koude en 
tocht; eene vatbaarheid, die dan eens sterker dan eens geringer 
was, maar toch dikwijls zoo sterk, dat hij zich ’s winters 
niet buiten ’s huis kon begeven, zonder het aangezicht bijna 
geheel te moeten bedekken. Met hoofdpijn was bij ook 
zeer dikwijls geplaagd. Bij zijn rusteloozen ijver is het te 
begrijpen, dat deze toestand zijns lichaams, waardoor hij 
zoozeer In zijne werkzaamheden belemmerd werd, hem zeer 
droevig stemde. Hij klaagde ook nagenoeg altijd, hetzij 
over de kwalen, waaraan zijn lichaam onderworpen was, 
hetzij omdat niet alles zoo spoedig en vlug ging als met zijne 
voortvarendheid overeenkwam. En het hielp niet, of hij dan 
al gewezen werd op het vele goede en voortreffelijke, dat hij 
reeds had voortgebracht, en op de erkenning van zijne ver- 
diensten in Nederland, zoo wel als in het hnitenland. Doch, 
niettegenstaande dien beklagenswaardigen toestand zijner ge- 
zondheid, was hij steeds bezig met een of ander onderwerp 
te overdenken, en een plan van uitwerking te ontwerpen en 
zette hij zich er dan toe neder, dan was het stukje of 
