215 
geveer 8195 meteoren. Daar nu volgens mijne ondervinding 
één persoon bij dergelijke waarnemingen, onder de gunstigste 
omstandigheden, slechts 0.4 van den hemel overzien kan, zoo 
zouden in die negen uren 20487 meteoren zichtbaar geweest 
zijn. Het gedeelte van den hemel, hetwelk één persoon op het 
observatorium te Athene overzien kan, mag echter wegens 
plaatselijke omstandigheden op niet meer dan 0.555 gesteld 
worden, en daarom moet het aantal vallende sterren minstens 
op 25000 geschat worden. Men mag echter gerust, zonder 
eenige overdrijving, aannemen, dat gedurende den nacht van 
27 op 28 November 50000 meteoren boven den horizont van 
Athene zichtbaar geweest zijn.” 
Als radiatie-punt geeft Scmarpr op: 22°.5 Rechte Opklimming 
en + 42e,5 Declinatie. 
Omtrent het algemeene karakter van het verschijnsel wordt 
door Scumrpr onder anderen het volgende opgemerkt. 
De sterrenregen van 15 November 1866 kenmerkte zich voor- 
al door den sterken glans- der meteoren; toen werden eenige 
honderden werkelijke boliden gezien. Nu waren de meeste 
meteoren slechts zwak lichtend, van de 5* of 6% grootte; schit- 
terende vuurkogels werden niet gezien (1); slechts 2 of 5 had- 
den de helderheid van Jupiter, slechts 5 of 6 die van Sirius; 
niet meer dan 250 à 500 waren van de 1** grootte. 
Den 15%" November 1866 hadden de meeste meteoren eene 
groene kleur, terwijl nu alle kleuren tusschen wit en rood- 
achtig geel lagen en de groene kleur misschien slechts eenmaal 
waargenomen werd; vele duizenden waren oranje of geelachtig 
rood. 
Bijzonder merkwaardig was de langzame, zacht zwevende 
beweging der meteoren van 27 November, terwijl die van 15 
November 1866 zich juist kenmerkten door de bijzonder groote 
snelheid hunner schijnbare beweging. 
Op Mauritius werd het grootste aantal vallende sterren tus- 
(1) Dit stemt niet overeen met de waarnemingen van Srccnr en Dexza in 
Italie. 
