257 
sche en linksche aanraking der zonnebeelden), verkreeg ik, dat 
de kimduiking in plaats van 4’ slechts 5’ 57” was. 
De afstand van de punt was West half Zuid 1400 el, zooals 
door meting van de hoogte van het tuig door den Adelborst 
Cambier gevonden werd. 
Hiermede werd het resultaat der waarnemingen tot den hoek 
herleid. 
Den volgenden morgen vroeg ankerden wij voor hoek Bon 
of Djabon. 
De omstandigheden waren hier even als voor hoek Baroe. 
De grond was even modderig, de lucht ongunstig. 
Niettemin gelukten 4 zonshoogten voor de lengte, 5 afstan- 
den van de zon tot hoek Bon voor ware peiling, en hoewel 
het op den waren middag te heijig was om zonshoogten te 
nemen, verkreeg ik nog een half uur later zes goede hoogten. 
De afstand van den hoek werd, op dezelfde wijze als van 
hoek Baroe, gevonden te bedragen 2600 el. Het land strekte 
zich uit nagenoeg van het Z. t. 0. tot het W. t. Z. of naauw- 
keuriger van 169° 55’ tot 258° 54’; deze laatste richting is die 
van den hoek Baroe. In de verte was nog eenig land zicht- 
baar tot 265° 0’ azimuth toe; en eindelijk nog: 
het eiland Berhala van 2e 52’ -Lots6P 57’, 
het eilandje ten Z. 0. van Berhala van 8° 29’ » ge 59 
Des namiddags stoomden wij naar hèt eiland Berhala. Dit 
behoorde wel niet onder de te bepalen punten, maar behalve 
dat eene bepaling toch raadzaam voorkwam, was er eene ge- 
schikte gelegenheid den piek van Lingga en den berg van Singkep 
te peilen. Beiden waren zichtbaar hoewel eerstgenoemde flaauw. 
Nogtans geloof ik eerstgenoemde, die boven den berg van 
Singkep uitstak, in den kijker van het universaal-instrument 
tot op een halve minuut zeker ingesteld te hebben. 
Ik nam hunne azimuthen en de verdere rondpeiling met 
behulp van Venus, den tijd eerst door den onderrand van Ve- 
nus, de breedte door „ Ursae Maioris, die in het N. W.en Wega, 
die in het N. 0. stond en weder tijd door Spica. 
DEEL XXXIII. 17 
