505 
In de hut verspreidde de kleine hoeveelheid stof een pene- 
tranten, doch niet onaangenamen reuk, gelijkende op dien van 
hooi. 
Onder het microscoop vertoonden zich kleine schijfjes, en 
uit deze zamengestelde haarfijne staafjes of draadbundels. _Zu- 
ren losten de stof niet op. 
Ik bewaarde een gedeelte van de verzamelde stof en liet het te 
Berlijn zien aan Professor Ehrenberg en Dr. Magnus , specialiteiten 
in deze zaken: deze verklaarden het te zijn eene Oscillatorina, 
met name Trichodesmium erythraeum, eene microscopische 
zeeplant , behoorende tot de Conferven. 
Professor Ehrenberg had alle berichten aangaande deze in 
verschillende werelddeelen voorkomende plant verzameld , die op 
het volgende neerkomen. 
In 1815 werden door den reiziger en dichter Chamisso ge- 
durende de maanden November en December tusschen het ei- 
land Tenerife en het vaste land van Brazilië lange groene stre- 
pen gezien. 
Ehrenberg ontving in 1850 van Venezuela monsters van de- 
zelfde plant, onder de benaming van walvischbloed , uit den 
Archipel der Antillen. 
In de Annales des Sciences Naturelles deelt Montagne mede, 
dat hij deze Oscillatorina bij Brazilië gezien heeft. 
Dr. Hinds bericht, dat zij ook in den zeeboezem van Cali- 
fornië. voorkomen en dat een gedeelte van deze golf daaraan 
den naam van Purpurzee te danken heeft. 
Dr. Kersten, medegeleider van den Baron van der Dexen, 
zag in 1865 deze strepen in den Atlantischen Oceaan, weste- 
lijk van Kaap de Goede Hoop: de matrozen noemden het 
„vischkuit”” Een gedeelte werd opgevischt, in cognac be- 
waard en aan Professer Ehrenberg gezonden; deze zag, dat 
het uit dezelfde Oscillatorina bestond als die, welke in de Roode 
zee gevonden worden, eene dunne, haarbundelvormige Oscil- 
latorina, met name Trichodesmium ervthraeum. 
