511 
van. 6u-9m tot‚6° 19m slingeringen zich uitstrekkende tot 
5° ten westen. 
De schaduw van de maan bereikte, volgens de Connaissance 
des Temps voor 1871, de oppervlakte der aarde om 14 55e 
v. _m., middelbare tijd van Parijs, op 15° 59’ N. Br. en 71° 
25’ O0. L. van Parijs en verliet haar om 64 50,5 v. m., 
middelbare tijd van Parijs, op 5° 1/ Z. Br. en 167° 8’ 0. L. 
van Parijs. De medegedeelde waarnemingen werden dus ge- 
daan, terwijl de schaduw van de maan, hoewel op ver van 
Alencon verwijderde punten, over de oppervlakte der aarde 
ging, en gedurende dien tijd werden nu en dan bewegingen 
van den galvanometer waargenomen, welke aantoonden, dat 
er eenige malen een galvanische stroom door den telegraaf- 
draad ging. 
Maar dit beteekent al zeer weinig of liever niets. Wanneer 
men de heide uiteinden van een telegraafdraad met de aarde 
in verbinding brengt, zullen er dikwijls door dezen draad 
electrische stroomen gaan, sterk genoeg om de naald van een 
gevoeligen galvanometer in beweging te brengen. Indien de 
waarnemingen gedurende een groot aantal dagen waren voort- 
gezel, en men had dan gevonden, dat op geen enkelen dag 
tusschen middernacht en 7“ v. m. electrische stroomen door 
den telegraafdraad gingen behalve op den dag van de zons- 
verduistering, eerst dan zoude men aan een verbrand tusschen 
de zonsverduistering en de waargenomen stroomen mogen den- 
ken. Uit de mededeeling blijkt echter niet, dat de waarne- 
mingen ook op andere dagen dan op den 12%" December ge- 
daan zijn. 
Diamilla-Müller deelt in zijne nota in de eerste plaats mede, 
dat de heer J. Michez, directeur van het observatorium te 
Bologna, de magnetische waarnemingen onderzocht heeft, welke 
te Greenwich gedaan zijn gedurende aldaar zichtbare en onzicht- 
bare zonsverduisteringen, vallende in het tijdvak van 1842 tot 
1847, en verder gedurende de te Greenwich zichtbare zons- 
verduisteringen van 15 Maart 1858, 18 Juli 1860, 19 October 
