515 
welke in Spanje totaal was, te Kew geene bijzondere afwijkingen 
in de verschijnselen van het aardmagnetismus hebben plaats 
gehad. 
Het medegedeelde is alles, wat ik heb kunnen vinden over 
den invloed van zonsverduisteringen op het aardmagnetismus. 
Men ziet, het is niet veel, en daaronder is slechts weinig, dat 
iets bewijst voor het bestaan van dien invloed; eigenlijk heb- 
ben alleen de waarnemingen, welke in Decemher 1870 in Ita- 
lie gedaan zijn, tot eene bepaalde uitkomst van eenige beteeke- 
nis geleid. Dat de magneet gedurende de zonsverduistering van 
22 December 1870 van zijn gewonen gang is afgeweken, be- 
wijst op zichzelf niet veel. Wanneer men gedurende eene 
maand uurwaarnemingen van de declinatie doet en dan den 
gang van de magneetnaald voor iederen dag afzonderlijk met 
den gemiddelden gang gedurende de maand vergelijkt, zoo vindt 
men, dat de beweging van den magneet bijna nooit geheel 
normaal is geweest. Dat de magneet gedurende eene zonsver- 
duistering van zijn gemiddelden gang afwijkt, is dus niets bij- 
zonders. Iets anders is het, indien de magneet een regelma- 
tigen gang heeft vóór de zonsverduistering, maar hiervan begint 
af te wijken juist op het oogenblik, waarop de zonsverduiste- 
ring begint; al meer en meer van zijn normalen gang afwijkt, 
naarmate de zon meer en meer verduisterd wordt; na het mid- 
den van de verduistering langzamerhand tot zijn normalen gang 
terugkeert en dezen weder aanneemt juist op het oogenblik, 
waarop het laatste contact van zon en maan plaats heeft. Dit 
nu is volgens Diamilla-Müller op 22 December 1870 in Italie 
het geval geweest. Er is nog iets anders in de Italiaansche 
waarnemingen, hetwelk nog meer bewijst. De waarnemingen 
zijn namelijk, zoo als ik medegedeeld heb, op verschillende 
plaatsen gedaan, welke op ongelijken afstand van de centrale 
lijn van de eclips gelegen waren, en nu week de magneet des 
te meer van zijn gewonen gang af, naarmate de waarnemings- 
plaats dichter bij de centrale lijn gelegen was. Dit laatste be- 
wijst veel en dunkt mij, nog meer dan het eerste; wel zijn 
