526 
gedurende de zonsverduistering van zijne voor de waarnemings- 
tijden normale standen afgeweken is. Hiervoor moeten eerst 
de normale standen van de magneetnaald voor de waarnemings- 
tijden zoo nauwkeurig mogelijk berekend worden en dan moet 
onderzocht worden hoe groot de verschillen van deze met de 
waargenomene standen zijn: deze verschillen noemt men de 
afwijkingen van de magneetnaald van hare normalen standen, 
of de afwijkingen van de declinatie van de magneetnaald van 
hare normale waarden. Door middel van deze afwijkingen kan 
men eigenlijk eerst een duidelijk inzicht krijgen in de wijze 
waarop de magneet gedurende de zonsverduistering van zijne 
normale beweging is afgeweken. 
Ik heb vroeger reeds gezegd, dat wanneer men gedurende 
eenigen tijd, b. v. eene maand, uurwaarnemingen van de 
declinatie doet, hieruit de gemiddelde dagelijksche of normale 
beweging van de magneetnaald berekent en dan de op iederen 
dag afzonderlijk waargenomene beweging met deze vergelijkt, 
men vindt, dat de beweging van de magneetnaald bijna -nooit 
geheel normaal is. Evenzoo zal men, wanneer men uit eene 
dergelijke serie waarnemingen de normale standen van de mag- 
neetnaald voor ieder waarnemingsuur berekent en dan de waar- 
genomen standen met deze vergelijkt, vinden, dat de magneet- 
naald bijna altijd van hare normale standen afwijkt. Nu eens 
zijn die afwijkingen oostelijk, dan weder eens westelijk ; soms 
zijn ze groot, soms klein: op sommige dagen veranderen zij 
in korten tijd zeer veel van waarde, op andere dagen blijven 
zij gedurende eenige uren achtereen even groot. 
Wanneer de beweging van de magneetnaald gedurende een 
dag niet veel van de normale afwijkt, zoo zullen de afwijkin- 
gen op dien dag ook ongeveer dezelfde waarde blijven behou- 
den, maar indien de beweging zeer abnormaal is, zoo zullen 
de afwijkingen ook zeer verschillende waarden hebben; wan- 
neer men dan de afwijkingen van die twee dagen volgens de 
graphische methode door lijnen voorstelt, zoo zal men in het 
eerste geval eene nagenoeg rechte lijn, evenwijdig aan de bazis 
