55 
er 
ten na de totaliteit) beweging naar het oosten, groot 5’54.7. 
Van 2u 5e tot 2u 5e geen beweging. 
Van 24 55" tot 5° 18" (einde van de eclips) beweging naar 
het westen, groot 2/22”.5. 
De stand, dien de magneetnaald bij het einde van de eclips 
had, had zij ook reeds om 2“ 17", dat is 20 minuten na de 
totaliteit, en om 2" 29", dat is 49 minuten vóór het einde 
van de eclips, was de magneet 1/12/.5 meer westelijk dan bij 
het einde van de eeclips. 
Men ziet hieruit, dat de beweging van de magneetnaald 
gedurende de eclips geheel anders geweest is dan zoo als zij 
door Diamilla-Müller in zijne eerste nota beschreven is. 
Diamilla-Müller geeft in zijne verhandeling wel eene nauw- 
keurigere beschrijving van het waargenomene; maar hij houdt 
toch vol, dat de beweging van de magneetnaald de phasen 
van de eclips gevolgd heeft, ten minste, zegt hij, indien men 
de schommelingen van de magneetnaald, welke door de meteo- 
rologische verschijnselen gedurende de eclips veroorzaakt zijn, 
buiten rekening laat. Dus Diamilla-Müller wil hebben, dat 
men die bewegingen van de magneetnaald, welke niet de phasen 
van de eclips volgen, aan den invloed van meteorologische ver- 
schijnselen zal toeschrijven. Ik geloof niet, dat dit geoorloofd 
is. Het is er ver van daan dat onze kennis van het aard- 
magnetismus reeds zoo ver gevorderd is, dat wij weten welken 
invloed de verschijnselen in den dampkring op de bewegingen 
van de magneetnaald uitoefenen. Diamilla-Müller wil de be- 
weging van de magneetnaald gedurende de zonsverduistering 
door de zonsverduistering verklaren: dit komt niet goed uit 
en daarom roept hij eene andere ook nagenoeg geheel onbe- 
kende werking in; dit is niet anders dan eene poging om het 
onbekende door middel van het onbekende te verklaren, maar 
door dergelijke pogingen gaat de wetenschap niet vooruit. 
De eenige werkelijke coïncidentie tusschen de beweging van 
de magneetnaald en de phasen van de eclips is dat de meest 
oostelijke stand van de magneetnaald is waargenomen op het 
