568 
danig de gang van de magneetnaald gedurende de zonsverduis- 
tering van den normalen is afgeweken, de afwijkingen van de 
declinatie moet bestudeeren. Ik heb daarom de te Terranova 
gedane magnetische waarnemingen ook volgens deze methode 
bewerkt. 
Diamilla-Müller deelt in zijne verhandeling de te Terranova 
van 7 tot 24 December gedane uurwaarnemingen mede (°): hij 
voegt daarbij de gemiddelden van de waarnemingen van 7 tot 
21 December, welke hij gebruikt heeft om de normale bewe- 
ging van de magneetnaald te vinden. Ik heb dus ook deze 
gemiddelden als de normale standen voor de waarnemingsuren 
aangenomen en daarmede de afwijkingen van de magneetnaald 
van uur het uur van 7 tot 24 December berekend. De waar- 
nemingen en de gemiddelden zijn in schaaldeelen gegeven; bij 
de herleiding van de in schaaldeelen gevondene afwijkingen 
tot angulaire waarden heb ik de werkelijke waarde van de 
schaaldeelen, namelijk 1 schaaldeel = 67/’.1, gebruikt. Im 
Tabel XIV vindt men deze afwijkingen: deze tabel geeft dus 
de afwijkingen van de magneetnaald van uur tot uur, waar- 
genomen van 7 tot 24 December. Op plaat MI stellen Fig 9, 
10 en 11 de afwijkingen op 21, 22 en 25 December voor, en 
Fig 12, 15 en 14 die van 15, 14 en 15 December. 
() Diamilla-Müller zegt in zijne eerste nota, dat hij gedurende 20 dagen 
vóór de eclips uurwaarnemingen heeft laten doen; in zijne verhandeling 
spreekt hij echter slechts van de uurwaarnemingen gedurende 15 van die 20 
dagen gedaan; de waarnemingen van de vijf eerste dagen schijnt hij dus later 
buiten rekening gelaten te hebben. 
