571 
In Fig. 17 ziet men duidelijk, hoe weinig zamenhang er 
is tusschen de veranderingen van de afwijkingen van de decli- 
natie gedurende de eeclips en de phasen van dit verschijnsel; 
en laat men, zoo als Diamilla-Muller wil hebben, de verande- 
ringen van Ou 50m tot 14 Om en van 2! Om tot 24 40m buiten 
rekening, waardoor men op eene zeer gemakkelijke wijze aan 
de lijn, die de afwijkingen voorstelt, een meer regelmatigen 
vorm geeft, zoo krijgt die lijn bijna denzelfden vorm als de 
lijn der afwijkingen op 21 December van 8% 20 tot 11% 20m 
v. m., mits men daar dan de punt van 9" 50" weglaat. 
Derhalve, hetzij men de veranderingen van de afwijkingen 
van uur tot uur nagaat, hetzij men ze van tien tol tien mi- 
nuten nagaat, het besluit, waartoe men komt, is hetzelfde ; 
er bestaat geen wezenlijk verschil tusschen de afwijkingen van 
de magneetnaald van hare normale standen gedurende de eclips 
en die, welke op andere dagen zijn waargenomen; men heeft 
dus geen recht de afwijkingen gedurende de eclips aan dit 
verschijnsel toe te schrijven. 
De in Italie gedurende de zonsverduistering van 22 December 
1870 gedane magnetische waarnemingen leiden dus tot het- 
zelfde besluit als die, welke op Java gedurende de zonsver- 
duistering van 12 December 1871 gedaan zijn; de eerste 
hewijzen evenmin als de laatste, dat zonsverduisteringen invloed 
uitoefenen op de declinatie van de magneetnaald. 
Batavia, Augustus 1875. * 
