581 
en onder de tweede soort, de fijne kamfer namelijk die door 
de openingen van de zeef gevallen is, vermengd. 
Onder deze tweede soort wordt nog eene andere soort kamfer 
vermengd, die de Deiriërs (joedan noemen. 
Deze soort van kamfer verkrijgt men door het uitdampen 
van spaandertjes en vezeltjes van kamferhout, waarin nog zeer 
fijne deeltjes kamfer aanwezig zijn, die men door uit- 
dampen, maar op geene andere wijze er uit verkrijgen kan. 
De wijze van uitstoomen heeft wel iets van die, welke in Japan 
in gebruik is. In een grooten aarden pot legt men op den 
bodem spaandertjes van kamferhout, zorg dragende dat geen 
der spaandertjes den wand van den pot aanraakt; men over- 
dekt den pot met een opie pinang (°) en sluit de randen met 
klei goed toe, zoodat niets van den kamferdamp naar buiten 
kan stoomen; daarna plaatst men den pot op een zacht vuur. 
De kamferdamp, die door de warmte van het vuur uit de 
houtspaandertjes gedreven wordt, verdicht zich tengevolge van 
afkoeling tegen de wanden en het deksel van den „pot. 
Als men den prijs van de kamfer van Baros met dien der 
Japansche vergelijkt, dan is het verschil zeer belangrijk , al 
is de eerste dan ook duurzamer dan de laatste soort. Ten 
einde eene proef omtrent de duurzaamheid van beide soorten 
kamfer te nemen, werd van iedere soort een lood op gelijke 
wijze geëmballeerd; na twee maanden tijds was van de kamfer 
van Baros nog 72 wichtje, van de Japansche daarentegen niets 
meer aanwezig. 
Baros, October 1872. 
(*) De bladschede van den pinang (Areca Catechu L.) 
