Es 
Lo 
_l 
eens 80° 50’ 
nog eens 80° 40 
Hieruit volgt de zenithsafstand der zon = 40° 18 
Boven de zon waren twee bogen zichtbaar, met de kleuren 
van den regenboog, die elkàar onder een zeer kleinen hoek 
schenen te kruisen: het kruispunt bevond zich recht boven de 
zon op een afstand van 22°%0 (tweemaal gemeten). Zij hadden 
hunne concave zijde naar de zon gericht. Waarschijnlijk echter 
waren het niet twee bogen, die elkander sneden, maar twee 
hogen, die elkander raakten, doch waarvan de eene een kromte- 
straal had iets grooter dan die van den anderen. Zoo beschouwd, 
was de binnenste boog ongetwijfeld de gewone kring of halo 
van 22° straal, en de buitenste de halo crreonserit (zie Daguin, 
Physique, IV 294). Hunne lengte heb ik niet aangeteekend, 
maar naar mijne herinnering is die zeker niet meer dan 15° 
aan wêerszijden van de zon geweest. 
In den witten cercle parheligue waren aan weerszijden van 
de zon en wel op 52° 40’ afstand, zoogenoemde bijzonnen, ont- 
slaan door de snijding van den cercle parhelique met twee 
schuin gerichte hoogjes, hebbende het rood ‚naar de zon gekeerd 
evenals de twee zoo even genoemde boogjes. De richting dier 
boogjes was schijnbaar ongeveer loodrecht op de richting naar 
het Egede kruispunt. () De afstand der bijzonnen vond ik 
voor het rood: _ 60° 10/ 
AM, » violet: 61 40 
dus gemiddeld: 60 55 
hetgeen met de berekening goed uitkomt. Deze berekening 
gaf ook voor het verschil in azimuth van de zon en elke bij- 
zon 51954’. 
In den cercle parheligue waren aan wêerszijden nog twee 
heldere plekken zichtbaar, doeh geheel wit. De afstand van 
elk van deze tot de naaste bijzon was 41° 15’. 
De bijzonnen op 52° 40’ afstand van de zon zijn in Daguin 
(°) Dit later naar de gemaakte teekening bijgevoegd, O 
