459 
lijk organisme, is dat ook voor de opname van zuurstof en 
de uitgave van koolzuur. 
Wordt helderrood bloed met koolzuur vermengd, dan neemt 
het eene donkerroode, tot zelfs zwarte kleur aan; vermengt 
men dit donker gekleurde bloed met zuurstof, dan treedt de hel- 
derroode kleur op nieuw te voorschijn. De beschouwing, hoe 
die kleursverandering plaats heeft, behoort thans nog niet tot 
het behandeld wordende onderwerp. 
Door eene proef op levende dieren wordt bewezen, dat de 
ademhaling werkelijk hetzelfde effect op het“bloed uitoefent. 
Wanneer men bij een levend dier, een hond bijv, aan den 
hals de luchtpijp doorsnijdt en daarin eene blikken huis steekt, 
die kan worden afgesloten met eene kraan, dan ademt het dier, 
door die huis even gemakkelijk, als door den mond. Opent 
men nu eene slagader, dan vloeit er heldenrood bloed uit: 
eerst met een dunnen straal, later stootsgewijze bij elke samen- 
trekking van het hart. Dit bloed wordt opgevangen in een kopje. 
Nu sluit men de kraan van de blikken buis; het uitvloeien- 
de bloed wordt iets minder helderrood, spoedig donkerrood, 
eindelijk bijna zwart. Opent men daarna de kraan der buis, 
dan haalt het dier diep adem, en langzamerhand neemt het 
bloed zijne helderroode kleur weder aan. Heeft men de voor- 
zorg gebruikt, om na korte tusschenpoozen telkens een ander 
kopje ter opvanging van het bloed te nemen, dan ziet men de 
verschillende nuances geregeld naast elkaâr staan. 
De roode kleur van het bloed der slagaderen hangt dus ge- 
heel af van den vrijen toevoer van lucht tot de longen. 
Dat vrije toevoer van lucht deze uitwerking heeft, wordt 
bovendien nog bewezen, door het rood worden van blootgelegde 
lichaamsdeelen, waar het bloed dicht aan de oppervlakte komt, 
bijv. darmen. Overal waar bloed in het lichaam door een 
tusschenwand met lucht in aanraking komt, heeft die verwis- 
seling van gassen plaats; maar zij is bij zoogdieren het meest 
ontwikkeld in de longen. 
Kikvorschen kunnen dagen leven met afgebonden, dus on- 
