470 
Nu wordt de borstkas aan beide zijden ingestoken en on- 
middelijk vallen de longen samen. Het dier wordt zeer he- 
nauwd en alle ademhalingsspieren bewegen zich, maar na- 
tuurlijk zonder succes. 
Nu wordt door den blaasbalg tucht in de longen gedreven. 
Blaast men niel meer, dan trekken de longen zich door hunne 
veerkracht samen, en de lucht ontwijkt, langs niet door het 
buisje, dat los in de luchtpijp zit. Zóò wordt eene regelmatige, 
maar kunstmatige ademhaling geboren. Wat is nu het gevolg ? 
Dat in betrekkelijk korten tijd alle ademhalingsspieren stilstaan 
en het dier blijft leven, zonder lichamelijk te respireeren. Blaast 
men zuivere zuurstof in, dan komen er stuipen, maar geen 
ademhaling of ademnood. Neemt men daarentegen eene zuur- 
stof-arme lucht, onmiddelijk beginnen de bewegingen, als bij 
ademnood, hoewel de omvang en de beweging der longen toch 
volkomen dezelfde is als bij gebruik van dampkringslucht. 
Schooner bewijs is er wel niet te leveren dan dit, om aan 
te toonen, dat niet de zuurstof de prikkel geeft tot ademen, 
maar wel gebrek aan zuurstof, in verband tot het reeds bespro- 
kene gebrek daaraan in het bloed, dat het verlengde merg voedt. 
(Is eene bekende zaak, dat de dampkringslucht eene bepaal- 
de drukking uitoefent op alle voorwerpen, die zich in haar 
bevinden. Die drukking heeft in alle richtingen in gelijke mate 
plaats en wordt daarom niet gevoeld. Neemt men een ge- 
middelden barometerstand (die geheel alleen afhankelijk is van 
de drukking der dampkringslucht) aan van 76 centimeters, dan 
vertegenwoordigt die stand eene drukking van 105.5 kilogr. 
(Ned. ponden) per vierkanten decimeter of Ned. palm. Daar 
nu de geheele oppervlakte van het menschelijke lichaam, bij ie- 
mand van gewone grootte en omvang, anderhalven vierkanten 
meter bedraagt, zoo is de gemiddelde drukking, die een mensch 
op de oppervlakte der aarde wonende ondervindt, 15.500 kilo- 
gram. Die drukking wordt niet waargenomen, omdat zij op 
alle punten van het lichaam, ook inwendig, plaats heeft en 
dus, om het zoo eens te noemen, zich zelve compenseert. Ver- 
