472 
de eerste immers ijler zijn, ten gevolge van de uitzetting 
door warmte. 
’t Medegedeelde sluit tevens in zich de mogelijkheid om met 
een luchtballon hooger te stijgen, dan tot nu toe het geval was. 
Tot heden was men verplicht de stijging te staken, als de adem- 
haling te moeilijk werd. Thans kan men stijgen, zoo hoog 
de inrichting des ballons dat toelaat, mits men zuurstof onder 
hoogere drukking mede neemt, ter inademing. 
Vergun mij u thans eenige gewijzigde ademhalingsbewegingen 
te beschrijven. 
Wil men spreken en zingen in de eerste plaats als zoo- 
danig aanmerken, vergeef *t mij dan, dat ik daarover thans niet 
handel, omdat zij reeds stof tot eene afzonderlijke verhande- 
ling hebben gegeven. Trouwens spreken met behoorlijke intona- 
tie heeft alleen plaats bij uitademing en behoort dus, strikt geno- 
men, niet tot de gewijzigde ademhalingsbewegingen. Alleen 
het blazen kan tot eene gewijzigde uitademing worden geredu- 
ceerd, die zelfs constant worden kan als de mondholte tot 
reservoir dient, zooals bij het gebruik van de blaaspijp. 
Slurpen eu zuigen bestaan in enkelvoudige, diepe, langzame 
of korte inspiraties door de mondholte. Syuiven en snuffelen 
zijn kleine, diepe en krachtige, korte en herhaalde inademingen 
door den neus. 
Het hikken bestaat uit korte, afgebrokene, spoedig na elkâar 
herhaalde inademingen, die gewoonlijk door energische samen- 
trekkingen van het middelrif worden voortgebracht; het ge- 
luid daarbij ontstaat door trilling van de krampachtig samen- 
getrokken stembanden in het strottenhoofd. 
Beademen geschiedt door langzame, maar met inspanning ge- 
paarde uitademing door de mondholte, die met een zacht ge- 
luid gepaard gaat. 
Bij het hoesten volgt stootsgewijze, dik wijls afgebrokene, snelle 
en krachtige uitademing op de inademing, waarbij de lucht met 
geweld, door de vernauwde stemspleet gedreven wordt, wat het 
eigenaardige geluid voortbrengt. 
