416 
geven, of liever hunne buitenwanden, dichter worden en dus de 
roode kleur van het bloed er minder doorheen schijnt. Boven- 
dien werken al die kleine lichaampjes als holle spiegels, die 
het licht terugkaatsen en dus er toe bijdragen om aan het 
bloed eene helderder en lichtere kleur te geven. 
Koolzuur doet het tegenovergestelde. Onder inwerking van 
dit gas zetten de gekleurde bloedlichaampjes zich uit. Het omge- 
vende vliesje wordt sterker gespannen. De roode bloedkleur- 
stof schemert sterker door, en de gespannen vliesjes verspreiden, 
als zoovele holle spiegeltjes het licht door de vloeistof. De 
kleur moet dus donkerder rood worden. 
Evenwel al wordt hierdoor die verwisseling van gassen 
bewezen, ze moet met eene zekere beperking worden opgevat. 
Wat ik hiermede bedoel, zal, naar ik hoop, uit het volgende 
duidelijk worden. 
Dewijl ik u niet wil vervelen met het opnoemen van eenige 
getallen, zoo zal ik eenvoudig de resultaten van een nauwkeu- 
rig onderzoek omtrent in- en uitgeademde lucht mededeelen. 
De ingeademde lucht bestaat uit ongeveer */, volumen zuurstof, 
fl; volumen stikstof, eene zeer geringe hoeveelheid koolzuur en 
ammoniak en eene zeer variëerende hoeveelheid waterdamp. 
De witgeademde lucht is verzadigd met waterdamp; er is 
thans slechts 4 volumen zuurstof, maar veel meer koolzuur 
(waarvan de quantiteit echter afwisselt onder verschillende om- 
standigheden) en bijna evenveel stikstof als in de ingeademde 
lucht. De uitgeademde lucht is veel warmer, en het volumen 
drooge lucht, dat wordt uitgeademd, is kleiner dan dat, het- 
welk ingeademd werd. 
Onderzoekt men van de uitgeademde lucht de eerste en de 
tweede helft, dan bevat de tweede altijd veel meer koolzuur 
dan de eerste; een bewijs, dat in de holte der long zelve eene 
omwisseling van gassen plaats heeft. 
De meest nauwkeurige bepalingen van Vierordt bewijzen, 
dat een volwassen gezond man in 24 uren verbruikt 746 gram 
zuurstof, dat is 520.601 kub. centimeters. 
