176 



zonder nader rondvliegen, op de voor mij liggende Palma , als 

 öf het een Slapelia ware. 



Ik heb evenwel een bloem gehad, die mij aangebracht werd 

 toen zij reeds gedeeltelijk in een gevloeid was door de ontbin- 

 ding, waar alles in een zwarten pap gehuld was. Die bloem 

 was reukloos. 



Drie malen vond ik 50 antherae en eens 25, in 4 bloemen. 



Het perigonium was steeds glaber. 



Het schotelvormige orgaan in de bloem, (dat ik stylopodium 

 zoude willen noemen) vond ik eensluidend met de opgave in 

 't Mémoire, 10 en 11 cM. breed. 



Den 2 cM. hoogen, als een schotel op een kopje, oversteken- 

 den rand daarvan, vond ik steeds zacht behaard, maar de op- 

 staande wanden glad. Bij 9 exemplaren was het schoteltje 

 ook van onderen zacht behaard; eveneens 't pericarpium. 



Bij alle (4) ^ exemplaren evenwel was de ondervlakte van 

 den schotel bezet met bruine haren van 0.5 cM. lang, die 

 ook het pericarpium (of wat de plaats daarvan innam) bedek- 

 ten. Die haren waren onder 't microscoop eencellig, stomp, 

 onvertakt. Later herkende ik daaraan zelfs het geslacht der 

 plant. 



Op de verticale en op de horizontale doorsnede vertoont het 

 vreemd vervormde lichaam ('t pericarpium met het schotelje) 

 in de J bloem een homogeen weefsel, alleen door afgesneden 

 vaatbundcls geteekend. Dit is bekend. Zoo ook 't voorkomen 

 der hokjes van 't ovarium. 



Bij zijn foutieve teekening noemde de heer Blume deze or- 

 ganen Spora Solitaria. 



Als de schuin toeloopende funiculus umbilicalis uit fig 10, 

 tab. 5 der Flora Javae van Blume, waar over de Rafllesia 

 Patma gehandeld wordt, naar beneden gebogen en verbreed 

 kon worden, dan was de fig: overeenkomstig aan hetgeen ik 

 waarnam. Een teekening van deze organen, aan de Na- 

 luurk. Vereeniging ingezonden, is op een mij onverklaarbare 

 wijze weggeraakt. 



