293 



te ondernemen en hield de regen toen gelukkig op. Het on- 

 gebaande pad, — dat nog eerst bekapt moest worden, — was 

 niet lang, maar zeer steil en vernioeijend; om 4" hadden wij 

 den top reeds Itereikt, doch stuitten daar op een bijna lood- 

 rechten rotswand van ± 20 voeten hoogte, die niet dan op 

 handen en voeten te beklimmen was: Boven gekomen was 

 het terrein geheel effen, doch de bergrug niet breed. Ik 

 werd hier, en ook aan den steilen bergwand, ruim scha- 

 deloos gesteld voor de inspanning, wijl hier reeds eene met 

 het benedenland geheel verschillende vegetatie voorkwam, b. 

 V. Gesneriaceën , Begonia's, Melastomaceën , enz. die de meeste 

 overeenkomst hadden met de flora van Bangka, Liengga en Su- 

 matra, doch niet van Java. Het ijzerhout — kajoe helian of 

 Eusideroxylon zwageriï — vond ik hier voor het eerst op de 

 drooge gronden. In de moerasgronden schijnt het niet voor te 

 komen. De verscheidenheid van planten op onzen weg was 

 niet groot, wijl het primitieve bosch, zooals hiervoren reeds is 

 aangemerkt, voor ladangkultuur was uitgeroeid. Eene klim- 

 mende Riibus maakte het ons, met zijne gedoomde stengen 

 echter lastig genoeg ; ook kolossale Scitamineên — eletlaria en do- 

 nacodes — versperden dikwijls ons pad ; eene kruipende Grami- 

 nea bedekte bijna overal den bodem, doch waar de vette geele 

 klei aan den dag kwam was het zeer glibberig, vooral waar 

 het zeer steil was. Het was 5" toen wij weder afdaalden en 

 kwart voor zessen waren wij weder op ons bivouac, zoodat 

 de afstand ± 5 paal zal bedragen hebben. 



Ik had 4 roeijers tegen f 1, — daags ieder aangenomen en 

 deze vergezelden mij nu ook als dragers op den vasten wal. 



Den 25 Augustus, des morgens 7", begon ik, vergezeld van 

 mijne volgelingen eene voetreis naar Singkadjang, over moeras- 

 sige, soms met half verrotte balkjes belegde paden. Deze vlakte 

 leverde aanvankelijk niets op dan nlang-alang en Cyperaceën, 

 terwijl daarop ook enkele inlandsclie hutten voorkwamen , wier 

 bewoners den bodem van tijd tot tijd in kuituur brengen door 

 ze met padie te beplanten; toen wij echter in een eenigzins 



