§39 



Om 6" n. m. zetten wij de reis weder voort, docli lieten 

 des nachts oen unr het anker weder vallen. Het regende van 

 des avonds 8" tot den volgenden morgen. 



18 Ocloher v. m. 6" gingen wij weder onder zeil, de wind 

 was gunstig, zoodat wij goed avanceerden. De eilanden, die 

 wij passeerden , waren allen bergachtig , en daalden steil in zee 

 af; waar die hellingen niet te steil waren , hadden de hosschen 

 voor de ladang-kultuur plaats moeten maken; soms ook kwam 

 gesteente verspreid of loodrecht slaande aan den dag. Nergens 

 zag ik een zandig strand, dat eene wandeling veroorloofde. 

 De wind verliet ons spoedig , zoodat wij om 9" v. m. nog steeds 

 op dezelfde plaats bij Poeloe Kêhoen, bleven dobberen. Van 

 tijd lot tijd kregen wij later een weinig wind , die ons om half 

 6" n. m. op de reede van Singkatvang , op 4^ water in den 

 modder liet zitten. Wij hadden dus de reis, met inbegrip van 

 6" vertoevens op Poeloe Temadjoe, 'm 44 uren volbracht. 



De kust van Singhawang is even als te Pontianak geheel 

 vermodderd, zoodat groote schepen op een goeden afstand daar- 

 van moeten ankeren. Prauwen kunnen echter bij hoog water 

 de rivier tot aan de hoofdplaats opvaren. Van de reede heeft 

 men een fraai gezicht op de gebergten ten zuiden van de rivier 

 en ten noorden op die van Pamangkat. 



19 October des morgens 5" beproefde men reeds de monding 

 der rivier te bereiken , waartoe men met de vlet de lange 

 riemen van afstand tot afstand in den modder plantte en daaraan 

 de boot met touwen voorttrok, tot dat wij na lang sukkelen 

 eindelijk de rivier bereikten , doch ook hier was de stroom te 

 sterk om met roeien vooruit te komen ; men bracht dus de touwen 

 rechts en links vooruit om ze aan de boomen te bevestigen , 

 tot dat eindelijk de riemen de dienst konden overnemen ; nog 

 niet halverwege de hoofdplaats kon de boot echter wegens on- 

 diepte niet verder. De Djoeragan bracht mij toen met de vlet 

 lot in het centrum van Singkawang , waartoe wij slechts een 

 half uur noodig hadden. De kontroleur D. Mijer, was zoo 



