353 



er om 12" reeds een met mijn middagmaal aangekomen, docli 

 mijne kleeren kwamen eerst later, zoodal ik die niet verwis- 

 selen kon, wat Ironwens weinig zou geltaal lieldten, wijl ik 

 meer regenbuijen te wachten had. 



Het paard van den Assistent Resident Roos , dal ik lot hiertoe 

 hereden had, zond ik terug, daar de poslkommies T. R. Roos 

 hier een ander paard voor mij gezonden had , dat ik tot Soengei 

 Belowj gebruikte. 



Toen de koelies allen aangekomen waren , was het hoog tijd 

 om t(> vertrekken , daar ik nog 8 palen , lot Soenfiei Belong 

 liad af te leggen, welke plaats ik om 5*^ n. m. bereikte; tegen 

 hel vallen van den avond kwamen ook de koelies opdagen. 



De regen had een oogenblik opgehouden, doch dit duurde 

 niet lang, zoodal ik ten tweede male doornat werd. Rij den 

 Lolita ij Ie Soeuffci Bctong vond ik een goed logies, waar ik 

 mijn veldbed kon opslaan en mijn nat pak tegen drooge klee- 

 ding verwisselen. Inlusschen liet ik rijst koken voor mijn 

 avondmaal en was ik hier weder geheel tehuis. 



Na de afreis van Montrado, leidde de weg aanvankelijk over 

 heuvelachlig terrein, afwisselend mei valleijen , waarin ook vele 

 sawah's voorkwamen, of nog in wording waren. De bodem 

 was nog steeds van dezelfde formatie als die der gondgrondiui, 

 lol aan een(^ rivier Scrocpan (?) , waar de bodem vlakker werd 

 en uit zwarte vruehlbare teelaarde beslond, die niet drassig 

 was; hierop kwamen zoowel tuinen als sawah's voor. Dit 

 duurde echter niet lang want de weg begon steil bergwaarls 

 te loopen , in den beginne lerras-gewijze op groole schaal , doch 

 later steeds klimmende, wat wel eenige honderde voeten zal 

 bedragen hebben en soms zoo steil was, dat mijn paard moeite 

 had om het vol te honden, en ik bet dikwijls moest laten rusten 

 om zijne longen te ververschen. Eindelijk hadden wij het 

 hoogste punt van dezen weg, op hel P^^r/arr/w-gebergte, bereikt, 

 om aan de andere zijde weder even steil af te dalen , dat wegens 

 hel glibberige van den bodem , voor hel paard ook al niet ge- 

 makkelijk was, doch ten laatslen kwamen wij in eene vlakke 



DEEL XXXV. 23 



