359 



zijn direct van die der chineezcii Ie onderscheiden, wijl zij na 

 den aanplant weinig zorg meer aan het gewas hesteden , terwijl 

 de chineezen geen onkruid in hunne velden dulden. 



Te Sebalouw bestaat ook een vuile en bekrompen chineesche 

 kamp, op het punt waar de rivier Tria in de Sebalouw-rmer 

 uitwatert. Hier begint ook weder de prauwvaart, die hooger 

 op enkel bij hoog water nog met kleine sampan's kan plaats 

 hebben. 



Ik had gedacht mijn intrek bij den Lohtaij van Sebalouw 

 te nemen , doch het was er zoo vuil en benauwd , en de huizen 

 waren zoo smal en dicht bij elkaar gebouwd , dat ik naar eene 

 andere plaats omzag. Gelukkig vond ik bij Radhen Praboe — 

 gemachtigde van den Sulthan van Sambas — een klein net huisje 

 met eenige Europeesche meubelen, stoelen, tafels , enz,, dat on- 

 bewoond was, en waarin ook de Sulthan, tijdens zijn bezoek 

 alhier, logeerde; dit werd mij zonder bezwaar afgestaan. Dit 

 huisje lag echter aan de overzijde der rivier Tria, zoodat ik 

 de rivier moest oversteken, over eene verwaarloosde Dajaksche 

 brug, die met een boog hoog in de lucht zweefde. Na dit 

 kunststuk een paar malen volbracht te hebben, prefereerde ik 

 later toch om mij met eene sampan te laten overzetten. 



Des namiddags 4" maakte ik in gezelschap van den Radhen 

 eene wandeling langs den rechteroever der Sebalouw-rmer en 

 door de uitgemijnde goudgronden. Ik bewonderde hier, nog 

 meer dan elders, de werkzaamheid en onvermoeide vlijt der 

 chineezen, bij het zien der overblijfselen van hunnen arbeid, 

 waarmede zij ook nu nog bezig waren. Die uitgewerkte ter- 

 reinen gelijken soms naar ruine's van oude kasteelen , hier ziet 

 men enkele liooge en steile stukken, als oude muren, die men 

 heeft laten staan omdat ze geen goud bevatten , terwijl rondom 

 ter diepte van minstens 20^ alles is weggespoeld. Elders ziet 

 men weer steile bergwanden van reusachtige afmeting , waarvan 

 men de voorzijden tot in de diepte heeft weggegraven en nog 

 vele andere formatiën meer , die aan de overblijfselen van vroe- 

 ger verwoeste gebouwen doen denken. Hoe interessant de be- 



