362 



rechte trap van een paar vadem lang naar beneden ie maken , 

 van waar men met andere horizontale en schuine slieten den 

 overkant kon bereiken. Wanneer de Dajak's met vrouwen en 

 kinderen over dergelijke bruggen trekken, hebben ze al den 

 schijn van eene troep apen . die zich door het geboomte voort- 

 beweegt, en toch bewegen zij zich hierop met het grootste 

 gemak, met de kleine kinderen op den rug in eene mand 

 gestopt. Daar zij geene sampan's bezitten, zijn zij wel genood- 

 zaakt zich van bruggen voor den overtocht der rivier te bedienen 

 en trachten die dus geheel onkostbaar te maken. 



De oevers dezer rivier waren nu eens hoog en steil, dan 

 weder laag en vlak, en worden van tijd tot tijd door de Dajak's 

 ook in kuituur gebracht. Er zijn echter enkele plekken , waar 

 het bosch niet gekapt mag worden , wegens de aldaar gevestigde 

 Antoe's: Wij passeerden ook een heuvelachtig terrein, waar 

 de Dajak's standbeelden — uit hout gesneden — voor hunne hel- 

 den, of voorname rijke lieden hadden opgericht. De grootste 

 helden zijn zij , die de meeste koppen gesneld hebben , en de 

 rijkdom bestaat niet in geld, maar in goederen, zooals marta- 

 vanen — tampajan's — gammelan's, wapenen en kleedingstukken, 

 met welke laatsten, van Europeeschen oorsprong , zij zich pot- 

 sierlijk weten op te schikken. 



Niet ver van de hoofdplaats , moesten wij eene riam — stroom- 

 val — passeeren , wat bij het langzaam opvaren , minder gevaarlijk 

 is , dan bij het snelle afvaren , wijl men dan in de snelle vaart 

 met den stroom wordt medegesleept ; er behoort veel behen- 

 digheid toe, om het vaartuig in het midden van den stroom 

 recht te houden, want, zoo men dwars komt te liggen , ismen 

 zeker van om te slaan en het vaartuig tegen de rotsen te zien 

 verbrijzelen, waarbij zelfs de beste zwemmers soms het leven 

 verliezen. Deze riam was nu geene van de grootste , zoodat wij 

 er gelukkig doorkwamen, doch het schoeide bij de snelle afvaart 

 toch niet voel of wij hadden op eene, half onder water liggende , 

 rots gestoolen, waar wij rakelings langs vlogen. Hadden wij die 

 rots geraakt, dan was onze sampan als glas uit elkaar gesprongen. 



