ti]n van af het fort tot boven des Sultansvvoning, aan beiilè 

 zijden bedekt met lanlings of drijvende huizen, waartusschen 

 een gedeelte door de Ciiineezen wordt ingenomen ; de overige 

 huizen worden door Maleljers l)ewooiid, die handel drijven, 

 visch vangen en ter zee varen, zoodat er nog al leven en be- 

 weging op deze rivier bestaat. De handel schijnt echter niet 

 te bloeien : er lagen vele groote prauwen werkeloos op de rivier. 



24 November, van den Sultan en den Jang-di-perloean ont- 

 ving ik al spoedig verscheidene dieren en fraaije wandelstokken. 

 Mijn plan was om van hier uit, nu nog het noordelijke ge- 

 bergte, dat de grens met Sarawak uitmaakt, te gaan bezoeken; 

 ik huurde daartoe eene overdekte sampan, waarmede ik de 

 reis naar Banlanan wenschte te maken. De Sultan was zoo 

 vriendelijk om mij zijnen Kiai-dalem toe te voegen , om mij 

 behulpzaam te zijn. 



25 November, des morgens 7" vertrokken wij te voet naar 

 Karliassa , terwijl ik den vorigen dag mijne prauw had weg- 

 gezonden om de kleine Samèa^-rivier af te varen en de groote 

 Samhas-iWiev tot Karliassa weder op te varen ; had ik echter 

 geweten, dat die weg zoo slecht was, dan zou ik die niet ge- 

 kozen hebben , maar liever den omweg met de prauw gemaakt 

 hebben; wij kwamen dan ook na verloop van anderhalf uur 

 geheel bemodderd en doornat bezweet te Karliassa aan. De 

 weg was vroeger 10'' breed en goed onderhouden, doch thans 

 geheel met hoog gras begroeid, waartusschen nog slechts een 

 modderig, meestal onder water staand, glibberig paadje voor 

 een persoon was overgebleven. De bruggetjes waren allen ver- 

 dwenen , zoodat men daar nu tot aan de knieën in den modder 

 zakte. Gelukkig was onze prauw reeds aangekomen, zoodat 

 wij ons verschoonen konden , waartoe zich de gelegenheid aan- 

 bood in eene Chineesche warong, waarvan er hier eenigen aanwezig 

 waren ; wij vleiden ons daarna neder in de weinig ruime prauw. 



De Kiai-dalem had er niet op gerekend dat wij dezen weg 

 zouden volgen en daarom zijne prauw niet vooruilgezonden , 

 die dus nog eerst den omweg moesi maken, en ons later in- 



