30 
bladen worden sek gewreven, en bij hoofdpijn van. kleine wad ; 
op het voorhoofd gelegd. wd 
212. Dahoe (Poupartia deaf Br). De ahEiten wor 
den gegeten, zijn echter om hare zuurte. minder in trek. 
“213. Dangdur of Randoe alas (Salmalia malabarica scart. 
ExpL.). De bast der wortelen wordt geklopt en in water geweekt ; 
dit water wordt gedronken bij eene buikziekte, die zich door groote. 
hitte in de maagstreken aanduidt en spoedig een gevaarlijk ka- 
rakter aanneemt (sakkiet kasambet Mal. sakkiet kagendak Sund.). 
214. Datambaga (segala roepa) (Gramineae rdt „Eene 
van paarden, buffels, enz. beminde grassoort. 
207. Detap. Zie Datap. 
215. Delima (Purica Granatum 1). De aen der worte- 
len wordt gestampt-en tegen wormen der kinderen, en ook tegen 
den lindworm ingenomen. De bloemen zijn om hare fraaije kleur 
zeer geacht; de onrijpe vruchten worden gegeten, en daarbij 
klapperwater gedronken, om de tanden mooi zwart te verwen; de 
schil der rijpe vruchten wordt gedroogd, dan gestampt en met 
azijn van de Aren vermengd, leverende zóó een? fraaijen schrijtinkt; 
de sappige omhulsels der vele kleine pitten van de rijpe vruchten 
worden voor eene lekkere, verkoelende spijs gehouden. 
916. Dillem (Pogonostemon sp. div,). De jonge takjes tus- 
schen de kleederen gelegd, geven daaraan niet slechts eenen aange- 
namen geur, maar bewaren ze ook voor kakkerlakken en diergelijke 
gasten. 
217. Djaät (Psophocarpus Vouri sinâtobnis pC. var. omnes). De 
bladen, jonge takjes en jonge zaden dezer gevleugelde peul- 
vrucht worden in stoom gekookt en veelvuldig gegeten. De rijpe 
zaden worden. in eenen ijzeren pan geroost (saxgraai) tot dat zij 
beginnen op te springen; de schil wordt dan weggeworpen en het 
binnenste gegeten. | 
218. — monjet  (Psophocarpus gite ie diende Hssrx.) 
De vruchten zijn kleiner en houden minder zaden in, die rijp 
zijnde gebruikt worden als de voorgaande. 
219. Djabon. Zie Gwmnpol. wd Ja 
220. Djagong (alle soorten) (Zea Mays L, variet, omn.). Tarksch 
koren wordt zoowel in de bergstreken (tot 3-4000 voeten b.z.) als 
in de lage kustenstreken aangeplant. De kalf, nog niet volkomen 
